II SA/Rz 137/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy że skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2005 roku, znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - umorzyć postępowanie Decyzją z dnia [...] listopada 2005 roku, znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2005 roku, znak Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Z decyzją tą nie zgodziła się A. B. i zaskarżyła ją do tutejszego Sądu. Ponieważ skarga obarczona była brakiem formalnym oraz fiskalnym, pismem z dnia 8 lutego 2006 roku skarżąca została wezwana do ich usunięcia poprzez nadesłanie 3 jej odpisów oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 złotych. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca wniosła pismo datowane na 18 lutego 2006 roku, w którym stwierdziła, iż nie zamierza inwestować w postępowanie sądowe ani pieniędzy ani czasu i w związku z tym wnosi o odrzucenie jej skargi. Z uwagi na wynikającą ze wzmiankowanego pisma chęć skarżącej do rezygnacji z sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, sąd pismem z dnia 24 marca wezwał ją do sprecyzowania czy owo pismo jest równoznaczne z cofnięciem skargi. Sąd pouczył skarżącą, iż ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływana dalej jako P.p.s.a., nie zna instytucji odrzucenia skargi na wniosek. W sytuacji gdy skarżąca rezygnuje z popierania swojej skargi winna ją cofnąć, co zaskutkuje umorzeniem postępowania przez sąd. Do pisma dołączono stosowne pouczenie, iż w przypadku braku odpowiedzi ze strony skarżącej w terminie 7 dni liczonym od daty doręczenia wezwania, sąd uzna, że skarżąca cofnęła skargę. W odpowiedzi na to wezwanie do sądu wpłynęło pismo z dnia 31 marca 2006 roku, podpisane przez B. B. działającą jako pełnomocnik skarżącej. Pismem tym wnioskowano o cofnięcie skargi. Ponieważ do pisma nie dołączono pełnomocnictwa, jako obarczone takim brakiem nie mogło ono wywołać skutków prawnych. Jednakże z uwagi na brak właściwej reakcji skarżącej na pismo z dnia 24 marca 2006 roku, sąd - stosownie do wskazanego w nim rygoru - uznał, iż skarżąca pismem z dnia 18 lutego 2006 roku cofnęła skargę. Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 P.p.s.a., Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji skarżącego z sądowej kontroli zaskarżonej decyzji jest umorzenie postępowania. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.