II SA/Rz 137/14
PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-03-10
Skład orzekający: Magdalena Józefczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowe w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, gdy toczy się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę odmowy?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który badał zgodność z Konstytucją przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji. Zawieszenie miało na celu uniknięcie wydania orzeczenia w oparciu o przepisy potencjalnie niezgodne z Konstytucją oraz uwzględnienie przyszłych orzeczeń Trybunału.Stan faktyczny
A.L. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Odmowa była spowodowana niespełnieniem przesłanek dotyczących rezygnacji z zatrudnienia i przekroczeniem kryterium dochodowego. Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, które stanowiły podstawę odmowy.Rozstrzygnięcie
Zawieszenie postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia - zawiesić postępowanie sądowe
Przedmiotem skargi A.L. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...], na podstawie której odmówiono A.L. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną Matką A.K.
Przyczyną odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia był niespełnienie ustawowych przesłanek do jego przyznania tj. brak rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, określonej w art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 139, poz. 992 z 2006r. ze zmianami), zwanej dalej "ustawą" oraz przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania ww. zasiłku, o którym mowa w art. 16 ust. 2 ustawy.
W podstawie prawnej decyzji zaskarżonej decyzji powołano art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 16 a ust. 1 i ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione zainicjowaniem na wniosek z dnia 26 lipca 2013r., złożony przez Grupę Posłów na Sejm, postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, zarejestrowany pod sygnaturą K 38/13, o zbadanie zgodności:
- przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji,
- przepisów art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP.
Ponadto Sąd rozpoznający niniejszą sprawę powziął informację o wystąpieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13, z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym zgodności art. 16a ust. 1 ustawy z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepis ten pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt P 1/14.
W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją przepisów, które stanowiły podstawę zaskarżonej decyzji oraz możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania toczącego się w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło