II SA/Rz 1371/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi W. N. i A. N. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 14 sierpnia 2024 r. nr I-III.7721.1.4.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – skargę oddala – Decyzją z dnia 14 sierpnia 2024 r. nr I-III.7721.1.4.2024, Wojewoda Podkarpacki (dalej: "Wojewoda", "Organ II instancji" lub "Organ odwoławczy") - po rozpatrzeniu odwołania A. N. i W. N. (dalej: "Skarżący") – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent" lub "Organ I instancji") znak: [...], nr [...] z dnia 3 stycznia 2024 r., zatwierdzającą projekt zagospodarowania i projekt architektoniczno - budowlany i udzielającą A. N. i D. S. pozwolenia na budowę inwestycji. Wydanie decyzji poprzedziło postępowanie administracyjne o następującym przebiegu: Wnioskiem z 21 grudnia 2022 r. A. N. oraz D. S. (dalej: "Inwestorzy") wystąpili o pozwolenie na budowę inwestycji p.n.: "Budynek garażowy wraz z infrastrukturą techniczną; przydomowa oczyszczalnia ścieków do 5m3/dobę wraz z zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe o poj. 10m3" na dz. nr [...] obr. [...] w [...] przy ul. [...]. Decyzją Nr [...] z 27 lutego 2023 r. Organ I instancji zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielił pozwolenia na budowę ww. inwestycji. W wyniku rozpoznania odwołania Skarżących, Wojewoda decyzją nr I-III.7721.1.11.2023 z 5 lipca 2023 r. uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uchylonej decyzji Organ odwoławczy zarzucił m.in. niezgodność projektowanego budynku garażowego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie funkcji obiektu w poziomie piwnicy, gdzie przewidziano: strefę rekreacyjną, łazienkę z sauną, łazienkę oraz kuchnię. Rozpatrując ponownie wniosek Inwestorów, Prezydent postanowieniem z 20 października 2023 r. nr [...], zobowiązał ich do usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym w terminie do 30 listopada 2023 r. Pismem z 9 listopada 2023 r. Inwestorzy poinformowali o przedłożeniu 3 egzemplarzy projektu, zgodnie z ww. postanowieniem, w związku z czym Organ I instancji pismem z 13 listopada 2023 r., nr [...], działając na podstawie art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej: "K.p.a.") poinformował strony postępowania o przedłożeniu przez Inwestora kompletu dokumentów "niezbędnych do wydania decyzji", możliwości zapoznania się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz złożenia ewentualnych uwag. Następnie decyzją z 3 stycznia 2024 r. nr [...], zatwierdził projekt zagospodarowania i projekt architektoniczno - budowlany i udzielił Inwestorom, pozwolenia na budowę. Prezydent, jako organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy wniosku o pozwolenie na budowę, działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm. – dalej: "p.b."), przeprowadził ocenę projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, uwzględniając całokształt zgromadzonego materiału dowodowego. W wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że przedłożona dokumentacja projektowa jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy, spełnia wymagania przepisów techniczno-budowlanych oraz zawiera wszystkie wymagane uzgodnienia, opinie i oświadczenia. Projekt został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i przynależność do właściwej izby samorządu zawodowego, a inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ ustalił również obszar oddziaływania obiektu oraz zapewnił stronom udział w postępowaniu zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. Wobec spełnienia przesłanek z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 p.b., Prezydent nie znalazł podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę i orzekł o zatwierdzeniu projektu oraz udzieleniu pozwolenia na realizację inwestycji. Od ww. decyzji odwołanie wnieśli Skarżący, kwestionując zgodność projektowanej inwestycji z wydaną decyzją o warunkach zabudowy m. in. w zakresie zgodności z punktem pierwszym decyzji, w którym wskazano rodzaj zabudowy jako zabudowa garażowa. Zdaniem odwołujących w poprawionym projekcie nie zmieniło się nic w stosunku do "uchylonego projektu", poza nazewnictwem pomieszczeń, zatem nie sposób uznać, by inwestycja była w tym zakresie zgodna z decyzją o warunkach zabudowy. Skarżący zakwestionowali również gabaryty projektowanego budynku, bowiem uważają, że "Kształt-Bryła budynku w formie półprzemysłowej (rodzaj dachu, okien, drzwi), jego wielkość-powierzchnia, kubatura (...) zasadniczo odbiega, od cech i parametrów wyznaczonych przez istniejącą na tym terenie zabudowę". Ponadto zdaniem odwołujących wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy został ustalony niezgodnie z obowiązującymi dla tego terenu przepisami, zaś "taka duża bryła budynku zlokalizowana po południowej stronie od granicy z działką nr [...], uniemożliwi naturalne nasłonecznienie (powodując zacienienie) i naturalne przewietrzanie dz. nr [...] leżącej po stronie północnej projektowanego budynku garażowego". Rozpatrując przedmiotową sprawę w trybie odwoławczym, po analizie zgromadzonych w tej sprawie dokumentów oraz po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego, opisaną na wstępie decyzją z 14 sierpnia 2024 r. nr I-III.7721.1.4.2024, Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. Po analizie zgromadzonych dokumentów oraz przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego, Organ odwoławczy stwierdził, że argumenty podnoszone w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, a skarżoną decyzję należało utrzymać w mocy. Organ wskazał, że zgodnie z art. 4 p.b. każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W przypadku niniejszej Inwestycji, inwestorzy spełnili wymagania, składając wniosek o pozwolenie na budowę w dniu 20 grudnia 2022 r., do którego dołączyli oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Ponadto, decyzja o warunkach zabudowy, stanowiąca podstawę lokalizacji inwestycji, została wydana przez Prezydenta w dniu 23 marca 2022 r. i utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu 7 lipca 2022 r. Wojewoda wskazał, że w przedmiotowej sprawie organ administracji architektoniczno-budowlanej przeprowadził niezbędną kontrolę projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, który wykazał zgodność z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt ten odpowiada wymaganiom art. 35 ust. 1 p.b. a także przepisom ochrony środowiska i zasadom ustalonym w planie zagospodarowania przestrzennego. Analiza wykazała, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z wymaganiami dotyczącymi wskaźników powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej oraz wysokości obiektów budowlanych, co zostało dokładnie sprawdzone w odniesieniu do decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b., projektowana inwestycja spełnia również wymagania techniczno-budowlane, w tym przepisy dotyczące usytuowania budynków względem granic działek, a także zasady zapewnienia odpowiednich odległości od granic działki sąsiedniej. W odniesieniu do zarzutów dotyczących ewentualnych uciążliwości dla sąsiednich działek, organ wskazał, że projektowana inwestycja nie stwarza takich ograniczeń, w tym również w kontekście przyszłej zabudowy sąsiednich działek. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r., inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Na etapie postępowania odwoławczego organ przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego stwierdzono pewne nieprawidłowości w projekcie, jednak po ich skorygowaniu nie miały one wpływu na zasadność decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto, Organ odwoławczy przypomniał, że to inwestor, jako kreator zamierzenia budowlanego, ma prawo do wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i technicznych, a organy administracyjne nie mają uprawnienia do ingerowania w zakres inwestycji, o ile spełnia ona wymagania prawne. W związku z powyższym, decyzja Organu I instancji, w której udzielono pozwolenia na budowę, została utrzymana w mocy, a zarzuty zawarte w odwołaniu nie miały podstaw do zmiany tej decyzji. W skardze do Sądu A. i W. N. podnieśli, że w przeprowadzonym postępowaniu pominięto istotne zarzuty dotyczące zamierzonej inwestycji, a także nie odniesiono się do nich w uzasadnieniu decyzji. Skarżący podkreślili, że organ administracyjny, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, ma obowiązek wnikliwego i wyczerpującego rozpatrzenia sprawy, co nie miało miejsca w tym przypadku. Podnieśli, że proces nie spełnił wymagań rzetelności i dokładności, a decyzja została oparta na niewłaściwie ustalonych faktach. Ponadto Skarżący zakwestionowali ustalenia dotyczące projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, które miałyby dotyczyć wyłącznie budynku garażowego. Zgodnie z ich opinią, projekt zmienia charakter budynku, rozszerzając jego funkcję o działalność gospodarczą, co stoi w sprzeczności z ustaleniami wydanych warunków zabudowy, które przewidują wyłącznie zabudowę garażową. Dodatkowo Skarżący wskazują na błędy w "Analizie urbanistyczno-architektonicznej", której dane uznają za nierzetelne i niezgodne z rzeczywistością. Podkreślili, że nie można kontynuować procesu inwestycyjnego na podstawie takiej dokumentacji, a pominięcie merytorycznej kontroli tego dokumentu jest nieakceptowalne. Zwrócili uwagę, że organ administracyjny nie zweryfikował dokumentów zgodnie z wymaganiami prawa, co doprowadziło do sfałszowania podstawowych dokumentów związanych z inwestycją. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymało swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. W odpowiedzi na zarzuty Skarżących dotyczące zgodności planowanego przedsięwzięcia z decyzją o warunkach zabudowy oraz zarzutów dotyczących nierzetelności Analizy Urbanistycznej, Organ odwoławczy wskazał, że zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Organ podniósł, że lokalizacja inwestycji została określona w decyzji o warunkach zabudowy z dnia 23 marca 2022 r. oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 7 lipca 2022 r. nr [...], które były wiążące dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Organ podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi promesę pozwolenia na budowę i nie może być przedmiotem zmiany w postępowaniu o wydanie pozwolenia. Decyzja ta określa ogólne warunki inwestycji, a szczegóły dotyczące zgodności projektu z przepisami prawa budowlanego są rozstrzygane w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Ponadto, Organ wskazał, że Wojewoda nie jest właściwy do kontroli prawidłowości wydania decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ tę kontrolę należy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Postanowieniem z 12 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 1371/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zatem kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest natomiast według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu oraz na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakres tej kontroli wyznaczają zatem nie zarzuty skargi, ale granice sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ zaskarżonym aktem. Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "budynek garażowy wraz z infrastrukturą techniczną; przydomową oczyszczalnią ścieków do 5 m³/dobę wraz z zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe o poj. 10 m³ na działce [...] obr. [...] w [...] przy ul. [...]. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 35 P.b. Zgodnie z tym przepisem: 1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. 5) (uchylony). 2. (uchylony). 3. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. 3a. Do postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepis art. 86f ust. 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. 5. Organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę: 1) w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3; 2) w przypadku wykonywania robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę; 3) jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o nakazie rozbiórki. Z powyższych przepisów wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, tzn. spełnienie wszystkich wskazanych w wyżej powołanym przepisie wymagań rodzi obwiązek zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odmowa udzielenia pozwolenia na budowę następuje w przypadkach enumeratywnie wymienionych. Z żadnym z nich w sprawie nie mieliśmy do czynienia. Przystępując do kontroli wydanej decyzji należało zbadać czy wnioski Organu odpowiadają ustaleniom. W pierwszej kolejności należało zatem dokonać konfrontacji z poprzedzającą pozwolenie na budowę decyzją o warunkach zabudowy. Ta została wydana na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "budowa budynku garażowego na działce nr [...] i na części działki [...] obr. [...] położonych przy ul. [...] w [...] w liniach rozgraniczających przedstawionych na załączniku graficznym. Porównanie załącznika do decyzji o w.z. z projektem zagospodarowania terenu potwierdza zgodność. Planowany do realizacji obiekt jest usytuowany w tym samym miejscu. Przechodząc do zachowania wskaźników wyznaczonych w decyzji o warunkach zabudowy zauważyć należy, że Skarżący nie podnoszą niezgodności tych wskaźników, lecz podważają prawidłowość ich ustalenia w decyzji o warunkach zabudowy. Tymczasem decyzja o warunkach zabudowy jest decyzją ostateczną. Oznacza to, że określone nią parametry zostały zaakceptowane prawnie i mają wiążący charakter dla decyzji o pozwoleniu na budowę, co wynika wprost z art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Inwestor legitymując się ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, może na jej podstawie żądać zatwierdzenia odpowiadającego jej projektu budowlanego i oczekiwać, że w tym kształcie inwestycja zostanie zaakceptowana. Nie można na etapie pozwolenia na budowę kwestionować przyjętych w decyzji o warunkach zabudowy parametrów. Tym samym zarzuty Skarżących dotyczące nieprawidłowo ustalonego obszaru analizy, a następnie wyznaczonych w oparciu o niego parametrów nie mogą zostać uwzględnione. Z tych samych powodów bezzasadne są zarzuty dotyczące zakłócania ładu przestrzennego. Również ta kwestia została przesądzona w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy, w której wyjaśniono, że planowana inwestycja stanowi kontynuację funkcji zabudowy, w związku z czym wykluczona jest ponowna jej analiza. Zatem te argumenty nie mogły odnieść zamierzonego rezultatu. Odpowiadając dalej na podniesione zarzuty stwierdzić należy, że decyzja nie wymagała uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska ponieważ nie stanowi przedsięwzięcia, co do którego taki obowiązek by istniał w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz.U. z 2024 r., poz. 1112). Również kwestia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi nie budzi zastrzeżeń Sądu. W tym zakresie główne zarzuty dotyczyły uciążliwości związanej z sąsiedztwem budynku, w zakresie bliskości i przesłaniania dostępu do światła. Oba zagadnienia zostały prawidłowo przenalizowane i wykluczone. Z przedłożonego projektu wynika, że zachowano wymagane odległości względem sąsiednich działek. Z zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno -budowlanego wynika, że projektowana inwestycja została zlokalizowana w odległości 4 m i 8,23 m od granicy działki nr [...] od strony północnej, 15,03 m i 9,40 m od granicy działek nr [...] od strony zachodniej, 19,49 m i 19,61 m od wyznaczonej decyzją o warunkach zabudowy granicy oznaczonej C-B na działce nr [...] od strony południowej oraz w odległości 7,96 m od granicy działki drogowej nr [...] od strony wschodniej. W świetle powyższego spełnione zostały minimalne wymogi odległościowe, które wynoszą 4 m. Odnośnie zarzutu przesłaniania, na podstawie prawidłowo przytoczonych przepisów, w sposób logiczny wyjaśniono, że projektowany budynek nie będzie przesłaniał potencjalnej zabudowy na działce sąsiedniej [...] gdyż wysokość przesłaniania wynosząca 6,49 m i 9,39 m jest mniejsza niż odległość między budynkami wynosząca odpowiednio 8,00 i 12,23 m. (zostało to w sposób obrazowy przedstawione na rys. 5 i 6 dołączonym do projektu zagospodarowania terenu). Dodatkowo prawidłowość tych ustaleń potwierdza ich wykonanie przez posiadających odpowiednio kwalifikacje projektantów, potwierdzone aktualnymi zaświadczeniami. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.