II SA/Rz 139/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. L., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. o nr [...] wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, -postanawia- odrzucić skargę. II SA/Rz 139/05 UZASADNIENIE M. L. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 139/05, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 250 zł., należnego z tytułu wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżąca na mocy postanowienia WSA z dnia 16 marca 2005r. została zwolniona z obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Taką wysokość wpisu sądowego przewiduje § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Skarżąca była więc zobowiązana do pokrycia kwoty 250 zł. Skierowane do skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone w dniu 2 maja 2004r. Prawidłowe doręczenie wezwania, potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym swój podpis złożył dorosły domownik skarżącej – A. R. Wezwanie to zawierało pouczenie o skutkach nie zastosowania się do jego treści. Sąd stwierdza, że pomimo upływu 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Nie uiszczenie wpisu sądowego w określonym przez Sąd terminie powoduje konieczność odrzucenia skargi M. L. Zobowiązuje do tego regulacja art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej P.s.a. Według treści tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec wskazanych okoliczności, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 220 § 3 P.s.a.