II SA/Rz 1398/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-10-19

Skład orzekający: Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która utrzymuje się z emerytury i posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej, może zostać zwolniona z kosztów sądowych i otrzymać adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, mimo posiadania nieruchomości rolnej, która jest zarządzana przez córkę i nie generuje dochodu dla wnioskodawczyni, a także mimo podeszłego wieku i złego stanu zdrowia, który generuje znaczne koszty leczenia, wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Jej dochody z emerytury są w całości przeznaczane na bieżące utrzymanie i leczenie, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
A. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni, 73-letnia emerytka, powołała się na zły stan zdrowia i wysokie koszty leczenia, a także na niską emeryturę, z której pokrywa koszty utrzymania gospodarstwa domowego. Posiada również nieruchomość rolną, ale jej utrzymaniem i kosztami zajmuje się córka. Do wniosku dołączono dokumentację medyczną i dowody poniesionych wydatków.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono wnioskodawczynię od kosztów sądowych i ustanowiono dla niej adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

St. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych i ustanowić dla niej adwokata. A. B. dołączonym do skargi wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu powołała się na podeszły wiek (73 lata) i bardzo zły stan zdrowia (szczegółowo opisany), wiążący się z koniecznością stałego zażywania leków, konsultacji lekarskich i częstych hospitalizacji (koszt leków oszacowała na ok. 500 zł miesięcznie). Wg złożonego oświadczenia, prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w wysokości 1235 zł (kwota netto). Z dochodów tych pokrywa także koszty mieszkaniowe (dom o pow. 48 m²), tj. opłaty za gaz, energię elektryczną, telefon, wodę i kanalizację, wywóz śmieci, ubezpieczenie budynku (ok. 600 zł), zakupu żywności oraz dojazdy do lekarzy i szpitali. Oprócz domu, posiadany przez nią majątek obejmuje zabudowania gospodarcze oraz nieruchomość rolną o pow. 1,64 ha (prowadzeniem gospodarstwa zajmuje się jej córka, która też ponosi wszystkie finansowe obciążenia z tym związane). Do wniosku zostały załączone kserokopie: decyzji o waloryzacji emerytury, polisy ubezpieczeniowej na dom, faktur za: gaz, wodę i kanalizację, energię elektryczną, odbiór odpadów, telefon, zakup leków oraz 21 kart leczenia szpitalnego i 7 z konsultacji lekarskich. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego w osobie m.in. adwokata wchodzi w zakres całkowitego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej związane jest z wykazaniem przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza powyższej przesłanki w kontekście udzielonych przez skarżącą informacji przemawia za uznaniem zasadności jej wniosku w całości. Podyktowane jest to jej trudną sytuacją finansową i znajdującym potwierdzenie w dołączonych załącznikach złym stanie zdrowia. Na pokrycie bieżących kosztów niezbędnego utrzymania i leczenia zmuszona jest przeznaczać całość posiadanych przez siebie dochodów. Sytuacja ta w praktyce nie pozostawia żadnych wątpliwości, że nie ma ona jakichkolwiek realnych możliwości poczynienia oszczędności w ponoszonych przez siebie wydatkach i wygospodarowania środków finansowych na opłacenie związanych ze swoim udziałem w sprawie kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawczyni nie posiada przy tym żadnych wartościowych składników majątkowych ani oszczędności, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów postępowania, brak jest również uzasadnionych podstaw do stwierdzenia, że może w tej sytuacji liczyć na pomoc innych osób (w tym córki). W tych okolicznościach należy uznać, że sytuacja materialna skarżącej w pełni uzasadnia uwzględnienie jej wniosku. Pozostaje to w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania bez względu na sytuację materialną z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło