II SA/Rz 1398/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Paweł Zaborniak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2020 r. sprawy ze skargi T. K. i R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego -skargę oddala- II SA/Rz 1398/19 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi T.K. i R.K. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) z [...] października 2019 r. nr [...] dotycząca odrzucenia zarzutów do danych ewidencyjnych użytku gruntowego. Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji i akt administracyjnych sprawy, w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z [...] lutego 2019 r. pod poz. [...] ukazała się informacja Prezydenta Miasta [....,], że projekt operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków m.in. obrębu [....] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków wraz z pouczeniem, że każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo - kartograficznym, może w terminie 30 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym zgłaszać swoje zarzuty do tych danych. Pismem z 18 lutego 2019 r. zatytułowanym jako "odwołanie" T. i R. K. zakwestionowali zakwalifikowanie w całości należącej do nich działki nr 158/3 obr. [...] jako użytku gruntowego "B", wskazując, że przeważająca jej część zajęta jest pod drzewa i krzewy owocowe. Decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...] Prezydent M. [...] orzekł o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki nr 158/3. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone decyzją WINGiK z [...] maja 2019 r. nr [...] z uwagi na stwierdzone uchybienia przepisom postępowania w zakresie zebrania i analizy materiału dowodowego, ze wskazaniem m.in. na konieczność ustalenia i udokumentowania faktycznego sposobu wykorzystania działki nr 158/3, w tym charakteru istniejącej na niej zabudowy. Po uzupełnieniu dokumentacji oraz przeprowadzeniu [...] lipca 2019 r. oględzin na gruncie Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] września 2019 r. nr [...] – wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.) oraz art. 24a ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r., poz. 725, dalej: u.P.g.k.) - ponownie orzekł o odrzuceniu zarzutów T.i R.K. zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...], dotyczących użytku gruntowego na działce nr 158/3. W jej uzasadnieniu wskazał, że sposób wykorzystania działki oraz jej przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jednoznacznie świadczą, że są to grunty zabudowane i zurbanizowane zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393), a zatem prawidłowo zakwalifikowano tę działkę do terenów mieszkaniowych "B". W odwołaniu od powyższej decyzji T. i R.K. zarzucili dokonanie nieprawidłowych ustaleń, w szczególności niewykazanie zmian jakie zaszły na działce nr 158/3 w porównaniu z 2013 r., skutkujących przyjętą kwalifikacją gruntu. Opisaną na wstępie decyzją z [...] października 2019 r. WINGiK - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 7b ust. 2 pkt 2 u.P.g.k. oraz rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśnił, że w 2018 r. Prezydent M. [....] przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków obr. nr [...], w wyniku której działka nr 158/3 na całej powierzchni 0,1098 ha została zaliczona do użytku gruntowego B - terenów mieszkaniowych. [...] grudnia 2018 r., podczas wyłożenia projektu operatu opisowo - kartograficznego zwierającego dane będące wynikiem prac modernizacyjnych, R.K. złożył uwagę odnośnie działki nr 158/3, wnosząc o właściwą kwalifikację gruntu; podał, że powierzchnia zajmowana przez budynek wraz z utwardzonym wokół niego terenem wynosi 299 m², a pozostała część działki zajęta jest przez duże drzewa owocowe oraz krzewy owocowe. Uwaga ta została uznana za niezasadną, o czym Prezydent poinformował R.K. w piśmie z [...] grudnia 2018 r. nr [...]. Prawidłowość wykazania w obowiązującym w wyniku modernizacji operacie ewidencyjnym danych dotyczących powierzchni i zasięgu użytku gruntowego B została potwierdzona przez organ I instancji podczas przeprowadzonych [...] lipca 2019 r. oględzin na gruncie. W sporządzonym na tę okoliczność protokole odnotowano, że zakres użytku gruntowego "B" zakwalifikowano zgodnie z załącznikiem nr 6 do w/w rozporządzenia. Zasadność wykazania na mapie ewidencyjnej użytku B w granicach i o powierzchni określonych podczas modernizacji potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna. Z załączonych zdjęć, kopii mapy zasadniczej oraz sprawozdania technicznego z operatu technicznego z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] (wykonanego w ramach rękojmi po modernizacji w celu weryfikacji użytku na działce nr 158/3) wynika, że przedmiotowa działka została zagospodarowana w sposób właściwy dla terenów mieszkaniowych; znajduje się na niej m.in. budynek mieszkalny, utwardzenie z kostki brukowej, trawnik, nasadzenia drzew i krzewów oraz przydomowy plac zabaw i odpoczynku. Odnosząc się do kwestii niewykazania na działce nr 158/3 sadu Kolegium wyjaśniło, że grunty na działce nr 158/3 nie spełniają związanych z tym warunków zawartych w przepisach załącznika nr 6 do rozporządzenia, zgodnie z którym do sadów zalicza się grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha, na których w zwartym nasadzeniu rosną drzewa owocowe lub krzewy owocowe (minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha) lub na których założone zostały szkółki owocowych drzew lub krzewów lub winnice. Biorąc pod uwagę twierdzenia strony, że powierzchnia terenu zabudowanego wynosi 299 m², to pozostała części działki (799 m²) nie spełnia więc podstawowego warunku powierzchniowego. Niezależnie od tego, proporcjonalnie powinno znajdować się na niej min. 47 drzew owocowych lub 159 krzewów owocowych; z analizy akt sprawy nie wynika, by na przedmiotowej działce znajdowała się taka ilość nasadzeń, co m.in. w piśmie z 18 lutego 2019 r. potwierdzili sami zainteresowani, wyliczając 18 drzew owocowych. Grunty zajęte pod "sady" o pow. większej niż 0,0100 ha i mniejszej niż 0,1000 ha zalicza się do użytku gruntowego na którym nasadzono drzewa owocowe lub krzewy, natomiast kontury użytków o powierzchni 0,0100 ha włącza się do przyległego użytku gruntowego, występującego w granicach nieruchomości, najbardziej zbliżonego pod względem cech wybranego użytku. W odniesieniu do żądania wykazania przez organ zmian jakie zaszły na działce nr 158/3 od wydania poprzedniej decyzji z 2013 r. organ odwoławczy wyjaśnił, że zadaniem ewidencji jest utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. w zgodności ze stanem faktycznym i prawnym. Podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą takiego wpisu. W tej sytuacji użytek B - tereny mieszkaniowe został podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu R.- P. prawidłowo wykazany na całej powierzchni działki nr 158/3. Grunty te nie są bowiem wykorzystywane w celu, który uzasadniałby ich zaliczenie do innej grupy użytków gruntowych. Są zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego i w przeważającej części zajęte pod trawnik. Podnoszone przez skarżących zarzuty odnośnie zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki nr 158/3 nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie, ponieważ definicja użytku gruntowego B - tereny mieszkaniowe w żaden sposób nie odwołuje się do ustaleń zawartych w planach miejscowych. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję WINGiK z [...] października 2019 r. T.i R.K. ponownie wyrazili swoje niezadowolenie wobec nieprawidłowego zakwalifikowania należącej do nich działki nr 158/3 z gruntu z rolnego na użytek B. W ich ocenie, decyzja ta nie odpowiada na ich argumenty wskazujące, że w zakresie zagospodarowania i wyglądu działki nic się nie zmieniło od czasu wydania poprzedniej decyzji i brak jest jakiegokolwiek udokumentowania zmian upoważniających do weryfikacji kwalifikacji gruntu. W zaskarżonej decyzji pominięto także fakt o którym mowa w decyzji organu I instancji, iż na działce znajduje się plac zabaw. Nie ma również racji organ twierdząc, że sugerowali zmianę kwalifikacji działki na sad. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Istota sprawy sprowadza się do ustalenia zasadności dokonanego zaskarżoną decyzją WINGiK z [...] października 2019 r. i utrzymanej nią w mocy decyzją Prezydenta M. [...] z [...] września 2019 r. odrzucenia zarzutów skarżących dotyczących rodzaju użytku gruntowego na stanowiącej ich własność działce nr 158/3 położonej w obr. [...], ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków w wyniku przeprowadzonej w 2018 r. modernizacji. W tym względzie należy zaznaczyć, że w sprawie nie jest kwestionowana sama powierzchnia działki wynosząca 0,1098 ha, która nie uległa zmianie. Skarżący nie zgadzają się natomiast ze zmianą kwalifikacji jej użytków, które obejmując dotychczas tereny mieszkaniowe "B" o pow. 0,0297 ha (budynek mieszkalny i położone wokół utwardzenia z kostki brukowej) oraz grunty orne o pow. 0,0801 ha, zostały w całości uwidocznione jako tereny mieszkaniowe "B". Zdaniem skarżących, w sposobie użytkowania gruntów objętych zmianą kwalifikacji nie zaszła żadna zmiana uzasadniająca dokonanie czynności modernizacyjnych. W ocenie Sądu, stanowisko skarżących nie jest prawidłowe, a dokonana pod względem opisanych powyżej kryteriów kontrola wydanych w sprawie decyzji nie dała podstaw do zakwestionowania ich legalności. Podstawę materialnoprawną tych rozstrzygnięć stanowiły przepisy u.P.g.k. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.P.g.k., dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych; stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 u.P.g.k., ewidencja ta obejmuje m.in. informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych. W myśl art. 24 ust. 2a tej ustawy, informacje zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu, a także na wniosek podmiotów o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 (m.in. właścicieli nieruchomości). W przypadku działania z urzędu, może to przyjąć - tak jak w rozpoznawanej sprawie – formę modernizacji ewidencji w odniesieniu do poszczególnych obrębów ewidencyjnych, której tok normuje art. 24a u.P.g.k. Stosownie do ust. 9 tego artykułu, każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo - kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych; o ich uwzględnieniu lub odrzuceniu rozstrzyga w drodze decyzji starosta (ust. 10). Sposób zakładania i prowadzenia ewidencji oraz zakres informacji nią objętych, a także szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych określa powołane już wyżej rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Jego § 44 pkt 2 stanowi, że obowiązkiem organu prowadzącego ewidencję jest utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, przy czym w myśl § 45 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia, aktualizacja oznacza także zastąpienie danych niezgodnych danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi oraz eliminację danych błędnych. Wynika z tego, że jeżeli dotychczas wykazany rodzaj użytku gruntowego przestał spełniać przypisane mu kryteria, wymaga to dokonania zmiany w celu doprowadzenia do stanu zgodności z obowiązującymi przepisami. Stosownie do § 67 rozporządzenia, użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) grunty rolne; 2) grunty leśne; 3) grunty zabudowane i zurbanizowane; 4) użytki ekologiczne (oznaczone symbolem "E"), 6) grunty pod wodami; 7) tereny różne (oznaczone symbolem – Tr); w okolicznościach sprawy istotne pozostają grupy oznaczone pkt 1 i 3. W myśl § 68 ust. 1 rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na: 1) użytki rolne (do których zalicza się: grunty orne - R, sady - S, łąki trwałe - Ł, pastwiska trwałe - Ps, grunty rolne zabudowane - Br, grunty pod stawami - Wsr, grunty pod rowami - W, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych – Lzr) oraz 2) nieużytki - N. Wg natomiast ust. 3 tego paragrafu, grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na: tereny mieszkaniowe - B; tereny przemysłowe - Ba; inne tereny zabudowane - Bi; zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy - Bp; tereny rekreacyjno -wypoczynkowe - Bz; użytki kopalne - K; tereny komunikacyjne (drogi - dr, tereny kolejowe - Tk, inne tereny komunikacyjne - Ti, grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych – Tp). Szczegółowe zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do w/w rozporządzenia (§ 68 ust. 6). Z uwagi na dotychczasową kwalifikację części działki nr 158/3 o pow. 0,0801 ha jako gruntów ornych, należy zwrócić uwagę na lp. 1 tego załącznika, zgodnie z którym do gruntów ornych zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane. Jak stwierdzono w toku prac modernizacyjnych w wyniku porównania mapy ewidencyjnej z ortofotomapą (sporządzoną na podstawie zdjęć lotniczych), a przede wszystkim w oparciu o przeprowadzone 30 lipca 2019 r. oględziny i sporządzoną dokumentację fotograficzną, część działki nr 158/3 ujęta w ewidencji jako grunty orne wykorzystywana jest przez skarżących jako przydomowy ogród, zajęty pod drzewa i krzewy owocowe oraz trawnik z huśtawką i piaskownicą. Taki sposób jego wykorzystania – niezależnie od długości okresu trwania takiego stanu rzeczy - nie pozwala uznać jego dotychczasowej kwalifikacji jako gruntów ornych, a także jako innych użytków rolnych, w szczególności sadów, do których zgodnie z lp. 2 załącznika nr 6 zalicza się grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha, na których w zwartym nasadzeniu rosną drzewa owocowe lub krzewy owocowe (minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha) lub na których założone zostały szkółki owocowych drzew lub krzewów lub winnice; jak trafnie stwierdziły to orzekające w sprawie organy i co zasadniczo nie jest kwestionowane przez skarżących, sporna część działki nr 158/3 nie spełnia w tym zakresie ani kryterium powierzchniowego, ani ujętej proporcjonalnie gęstości nasadzeń. Nie bez znaczenia w tym zakresie pozostaje również regulacja § 68 ust. 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w myśl której nie wykazuje się w ewidencji sadów o powierzchni mniejszej od 0,1000 ha. W tej sytuacji na kwalifikację opisanego fragmentu działki nr 158/3 należało spojrzeć przez pryzmat pozostałej jej części o pow. 0,0297 ha, zajętej pod budynek mieszkalny i utwardzoną wokół niego powierzchnię, oznaczoną jako wchodzące w skład gruntów zabudowanych i zurbanizowanych tereny mieszkaniowe "B"; do takich terenów załącznik nr 6 pod poz. lp. 12 zalicza grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych o których mowa w lp. 5 (tj. gruntów rolnych zabudowanych), a zajęte pod 1) budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne; 2) budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Odnosząc to do okoliczności sprawy należy uznać, że powyższa regulacja jako jedyna pozostaje w pełni adekwatna względem sposobu użytkowania części działki nr 158/3 wykazanej dotychczas w ewidencji jako grunty orne. Zabudowa mieszkaniowa, mimo że odnoszona dotychczas do znacznie mniejszej powierzchni 0,0297 ha, w wyraźny sposób determinuje wykorzystanie pozostałej część działki, która stanowiąc przydomowy ogród wykorzystywany do rekreacji, wypoczynku oraz nasadzeń roślinnych pozostaje z nią całkowicie zbieżna, w pełni komponując się z funkcją mieszkaniową (bez znaczenia pozostaje tu zarzucany przez skarżących brak dokonania przez orzekające w sprawie organy interpretacji prawnej niezdefiniowanego w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków określenia "przydomowy plac zabaw", którego powszechne rozumienie nie budzi żadnych wątpliwości). Również wywodzony przez skarżących upływ wieloletniego okresu czasu i brak dokonywania w nim zmian na związanej z przedmiotem postępowania części działki w zakresie sposobu jej wykorzystania sam w sobie nie może stanowić argumentu przemawiającego przeciwko dokonaniu zmiany charakteru użytków i uzasadniać odstąpienia od wymogu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym lub prawnym, bądź eliminacji danych błędnych. W tym zakresie – wbrew stanowisku skarżących – konieczne jest jedynie wykazanie niezgodności która w kontekście aktualnie obowiązujących przepisów uzasadnia dokonanie zmiany kwalifikacji użytków gruntowych, a nie udokumentowanie, że "od wydania poprzedniej decyzji nic się nie zmieniło". Modernizacja ewidencji nie oznacza, że raz wprowadzone do ewidencji dane nie mogą podlegać żadnej weryfikacji, gdyż ma ona odzwierciedlać rzeczywisty stan gruntów. Reasumując, Sąd stwierdził prawidłowość rozstrzygnięć organów administracji, które nie uwzględniły zarzutów skarżących do danych wprowadzonych w wyniku modernizacji do ewidencji gruntów i budynków w zakresie stanowiącej ich własność działki nr 158/3, w wyniku czego część jej dotychczasowej powierzchni (0,801 ha) zmieniła oznaczenia na tereny mieszkaniowe, podzielając tym samym kwalifikację pozostałej jej części o pow. 0,0297 ha. W sposób wyraźny należy podkreślić, że zmieniona co do rodzaju użytków powierzchnia nie nosi żadnych cech, które zgodnie z przytoczonymi przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wskazywałyby na jej rolny (orny), a także jakikolwiek inny – z wyłączeniem mieszkaniowego – charakter, a przez to uzasadniałyby powrót do stanu ewidencyjnego sprzed modernizacji. Ustalenia organów jawią się jako zupełne i znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, co w pełni odzwierciedlają uzasadnienia wydanych decyzji zawierające wyczerpującą analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy. Z podanych względów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.