II SA/Rz 1399/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Opisanym w sentencji postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącego na postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., wydane w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, G. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując, że wskutek uzyskania decyzji o warunkach zabudowy inwestor może ubiegać się o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę i rozpocząć realizację inwestycji. Wobec powyższego wstrzymanie wykonania postanowienia SKO chroni prawa i interesy wszystkich uczestników postępowania oraz "eliminuje ewentualne szkody". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zważyć należy, że w postępowaniu wpadkowym, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu a wyłącznie wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Nadto zgodnie z przyjętym rozumieniem wykonalności aktu administracyjnego, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przenosząc powyższe rozważania na płaszczyznę niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że postanowienia wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia nie noszą cechy wykonalności, gdyż nie rodzą jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącego i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto z postanowień tych nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony. Z tych tez przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że ewentualne trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzenie znacznej szkody – na co z resztą wskazuje sam skarżący – związane byłyby z fizyczną realizacją wnioskowanej inwestycji, czyli poprzez wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie decyzji ustalającej warunki zabudowy bądź postanowienia wydanego w przedmiocie uzgodnienia treści tej decyzji. Zwłaszcza, że zarówno przepisy Ppsa jak i przepisy odrębne (w tym ustawy Prawo budowlane) nie wyłączają możliwości złożenia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.