II SA/Rz 1399/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr 1801-IOA.4246.56.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 września 2025 r. L. Sp. z o.o. w W. (dalej: "spółka" lub "strona skarżąca") zastępowana przez kuratora - adw. M.B., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr 1801-IOA.4246.56.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. Do skargi załączono informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, z której wynikało, że adw. M.B. postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w [....] z dnia [...] czerwca 2024 r. sygn. akt [...], została ustanowiona kuratorem na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, do postarania się o niezwłoczne powołanie organów spółki, a w razie potrzeby o jej likwidację, a także do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 grudnia 2025 r. wezwano kuratora spółki – adw. M.B. - do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (zaświadczenia sądu, o którym mowa w art. 42 § 2 kodeksu cywilnego), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."). Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie w związku z koniecznością ustalenia prawidłowego adresu do doręczeń korespondencji, sędzia sprawozdawca zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2026 r. zadecydował o ponowieniu wezwania kuratora spółki do uzupełnienie ww. braków formalnych skargi stosowanie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2025 r. Wezwanie w tym przedmiocie zostało odebrane przez adw. M.B. osobiście w dniu 8 kwietnia 2026 r., jednak w żaden sposób nie ustosunkowała się do jego treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). W niniejszej sprawie skargę w imieniu spółki wniosła adw. M.B., wskazując, że występuje jako kurator strony skarżącej. Do skargi załączyła informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, z której wynikało, że postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w [....] z dnia [...] czerwca 2024 r. została ustanowiona kuratorem na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, do postarania się o niezwłoczne powołanie organów spółki, a w razie potrzeby o jej likwidację, a także do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 42 § Kodeksu cywilnego, jeżeli osoba prawna nie może być reprezentowana lub prowadzić swoich spraw ze względu na brak organu albo brak w składzie organu uprawnionego do jej reprezentowania, sąd ustanawia dla niej kuratora. Jak natomiast stanowi § 2, do czasu powołania albo uzupełnienia składu organu, o którym mowa w § 1, albo ustanowienia likwidatora kurator reprezentuje osobę prawną oraz prowadzi jej sprawy w granicach określonych w zaświadczeniu sądu. W związku z powyższym Sąd wezwał adw. M.B. do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. ww. zaświadczenia sądu określającego granice, w jakich kurator reprezentuje spółkę i prowadzi jej sprawy. Z załączonego do skargi odpisu KRS wynikało bowiem, że kurator została umocowana m.in. do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Adw. M.B. odebrała osobiście przedmiotowe wezwanie w dniu 8 kwietnia 2026 r., a zatem siedmiodniowy termin na jego wykonanie upływał z dniem 15 kwietnia 2026 r. W wyznaczonym terminie kurator w żaden sposób nie odniosła się do wezwania Sądu. W związku z nie wykazaniem umocowania do wniesienia skargi, pozostaje ona obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie sprawie dalszego biegu, co w konsekwencji obliguje Sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.