II SA/Rz 1400/25
PostanowienieWSA w Rzeszowie2026-05-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez kuratora osoby prawnej, ustanowionego na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, może zostać odrzucona z powodu braku przedłożenia zaświadczenia sądu określającego zakres umocowania kuratora, pomimo załączenia odpisu z Rejestru Przedsiębiorców wskazującego na ustanowienie kuratora do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez kuratora osoby prawnej, ustanowionego na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, podlega odrzuceniu, jeżeli kurator nie przedłoży na wezwanie sądu zaświadczenia sądu określającego zakres jego umocowania, nawet jeśli do skargi załączono odpis z Rejestru Przedsiębiorców wskazujący na ustanowienie kuratora do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Brak takiego dokumentu stanowi brak formalny, którego nieusunięcie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka L. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. Skargę w imieniu spółki wniosła ustanowiona kuratorem adwokat M.B., dołączając odpis z Rejestru Przedsiębiorców wskazujący na jej ustanowienie. Sąd wezwał kuratora do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie zaświadczenia sądu określającego zakres jej umocowania. Kurator nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 18 sierpnia 2025 r. nr 1801-IOA.4246.64.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
Pismem z dnia 26 września 2025 r. L. Sp. z o.o. w W. (dalej: "spółka" lub "strona skarżąca") zastępowana przez kuratora - adw. M.B., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 18 sierpnia 2025 r. nr 1801-IOA.4246.64.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. Do skargi załączono informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, z której wynikało, że adw. M.B. postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. sygn. akt [...], została ustanowiona kuratorem na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, do postarania się o niezwłoczne powołanie organów spółki, a w razie potrzeby o jej likwidację, a także do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 grudnia 2025 r. wezwano kuratora spółki – adw. M.B. - do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (zaświadczenia sądu, o którym mowa w art. 42 § 2 kodeksu cywilnego), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."). Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie w związku z koniecznością ustalenia prawidłowego adresu do doręczeń korespondencji, sędzia sprawozdawca zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2026 r. zadecydował o ponowieniu wezwania kuratora spółki do uzupełnienie ww. braków formalnych skargi stosowanie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2025 r. Wezwanie w tym przedmiocie zostało odebrane przez adw. M.B. osobiście w dniu 10 kwietnia 2026 r., jednak w żaden sposób nie ustosunkowała się do jego treści.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
W niniejszej sprawie skargę w imieniu spółki wniosła adw. M.B., wskazując, że występuje jako kurator strony skarżącej. Do skargi załączyła informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, z której wynikało, że postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. została ustanowiona kuratorem na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, do postarania się o niezwłoczne powołanie organów spółki, a w razie potrzeby o jej likwidację, a także do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 42 § Kodeksu cywilnego, jeżeli osoba prawna nie może być reprezentowana lub prowadzić swoich spraw ze względu na brak organu albo brak w składzie organu uprawnionego do jej reprezentowania, sąd ustanawia dla niej kuratora. Jak natomiast stanowi § 2, do czasu powołania albo uzupełnienia składu organu, o którym mowa w § 1, albo ustanowienia likwidatora kurator reprezentuje osobę prawną oraz prowadzi jej sprawy w granicach określonych w zaświadczeniu sądu.
W związku z powyższym Sąd wezwał adw. M.B. do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. ww. zaświadczenia sądu określającego granice, w jakich kurator reprezentuje spółkę i prowadzi jej sprawy. Z załączonego do skargi odpisu KRS wynikało bowiem, że kurator została umocowana m.in. do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Adwokat M.B. odebrała osobiście przedmiotowe wezwanie w dniu 10 kwietnia 2026 r., a zatem siedmiodniowy termin na jego wykonanie upływał z dniem 17 kwietnia 2026 r. W wyznaczonym terminie kurator w żaden sposób nie odniosła się do wezwania Sądu.
W związku z nie wykazaniem umocowania do wniesienia skargi, pozostaje ona obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie sprawie dalszego biegu, co w konsekwencji obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło