II SA/Rz 141/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-08-02
Skład orzekający: Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, jest niedopuszczalne, ponieważ takie postanowienie jest prawomocne i nie służy od niego środek zaskarżenia na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania W.D. prawa pomocy. W.D. wniosła zażalenie na to postanowienie, kwestionując brak podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucić zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lipca 2018 r. II SA/Rz 141/18 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji nakazującej rozbiórkę - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 141/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2018 r. o odmowie przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy.
W dniu 23 lipca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie W.D. na opisane w sentencji postanowienie, w którym kwestionuje ona stanowisko Sądu o braku podstaw do przyznania jej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."), wymienia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że zażalenie przysługuje także na inne postanowienia tego sądu w przypadkach przewidzianych w ustawie. Niemniej ani art. 194 § 1 P.p.s.a., ani też żaden inny przepis tej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanego w przedmiocie prawa pomocy wskutek rozpoznania sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego. Postanowienie takie jest bowiem prawomocne.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie zatem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie W.D. zostało wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, zatem mając na uwadze powyższe, podlega ono odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło