II SA/Rz 1414/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. i T. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skarg na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO w [...]" lub "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu garaży na działce nr 543/2 w [...]. We wspólnie wniesionej skardze M. Z. i T. Z. wnieśli m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium. Zdaniem skarżących, wydana decyzja umożliwi inwestorowi wszczęcie postępowania w celu uzyskania pozwolenia na budowę, co może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać należy, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie uprawnia sama w sobie do realizacji inwestycji, a jedynie do wystąpienia przez inwestora do właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej o uzyskanie stosownego pozwolenia na budowę. Tym samym zaistnienie niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dokonane zostałoby poprzez fizyczną realizację (budowę) wnioskowanego obiektu, czyli poprzez wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie decyzji ustalającej warunki zabudowy. Tym samym zaskarżona decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie mieści się w katalogu aktów prawnych podlegających wykonaniu, a zatem nie podlega wstrzymaniu wykonania. Tym bardziej, że zarówno przepisy Ppsa jak i przepisy odrębne (w tym ustawy Prawo budowlane) nie wyłączają możliwości złożenia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.