II SA/Rz 1418/15
PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-11-03
Skład orzekający: Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł, przy rocznym dochodzie skarżącego wynoszącym 12 936,68 zł, może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki, uzasadniające wstrzymanie wykonania tej decyzji?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przedłożone zeznanie podatkowe nie stanowi wystarczającego dowodu na brak środków finansowych na zapłacenie kary, a brak jest innych dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący S. S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej nakładającą na niego karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie zagrozi jego bytowi gospodarczemu, gdyż uiszczenie kary przekracza jego możliwości finansowe, a roczny dochód wynosi jedynie 12 936,68 zł. Skarżący wskazał również na prowadzenie przeciwko niemu 14 innych postępowań w podobnych sprawach.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję S. S. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla jego dalszego bytu gospodarczego. Podał, że uiszczenie nałożonej zaskarżoną decyzja kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł przekracza jego możliwości finansowe, gdyż roczny dochód, jaki osiągnął w 2014 r. wyniósł 12 936,68 zł. Osiągnięty dochód pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych, wobec czego wykonanie decyzji pochłonie niemal całość osiągniętych przez skarżącego i jego żonę rocznych dochodów. Ponadto wobec jego osoby prowadzone jest 14 innych postępowań w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, co w świetle tożsamego stanu faktycznego pozwala przyjąć, że zostaną one zakończone poprzez wydanie decyzji o nałożeniu na niego kolejnych kar pieniężnych, również w wysokości 12 000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżącego argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niego wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Poza kopią złożonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu, do wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie dołączył żadnych innych dokumentów, które uprawdopodabniałyby twierdzenie, o braku środków finansowych na zapłacenie kary pieniężnej. W szczególności brak jest jakiejkolwiek informacji o posiadanych aktywach finansowych lub szeroko pojętej sytuacji finansowej skarżącego, potwierdzonej stosownymi dokumentami jak chociażby wyciągami z posiadanych rachunków bankowych. Złożona kopia zeznania podatkowego sama w sobie stanowi wyłącznie odzwierciedlenie dochodu osiągniętego przez skarżącego w 2014 r., a nie wykaz majątku lub aktywów pieniężnych będących w dyspozycji wnioskodawcy. Informacji takich brak jest również w aktach sprawy, wobec czego Sąd nie był w stanie zweryfikować, czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Końcowo wyjaśnić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło