II SA/Rz 142/07

Dnia 24 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi T. Z. na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu - postanawia - odrzucić skargę. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia 200 złotych tytułem wpisu od skargi na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, skarżący – T. Z., wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 marca 2007 roku Sąd w osobie referendarza sądowego odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozpoznając ponownie wniosek wskutek wniesionego od ww. postanowienia sprzeciwu, Sąd również nie znalazł podstaw do zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Wobec niezaskarżenia przedmiotowego postanowienia, i co za tym idzie aktualizacją obowiązku opłacenia skargi, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2007 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał T. Z. do uiszczenia wpisu w wysokości 200 złotych. Do wezwania załączono pouczenie, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do jego treści w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lipca 2007 roku i mimo upływu terminu do jego wykonania, wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżący mimo jednoznacznego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczynił mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.