II SA/Rz 142/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Wójta Gminy [...] o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 listopada 2016 r. II SA/Rz 142/16 wydanego w sprawie ze skargi JL na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uregulowania stosunków wodnych na gruncie - p o s t a n a w i a - odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 listopada 2016 r. II SA/Rz 142/16 Prawomocnym wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r. II SA/Rz 142/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] i decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. W dniu 3 kwietnia 2017 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wykładnię ww. wyroku podkreślając, że wniosek ten formułuje jako organ administracji. Wnioskodawca zwrócił się o wyjaśnienie następujących wątpliwości wynikających z uzasadnienia wyroku: 1. czy WSA wydał wytyczną uzupełnienia materiału dowodowego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu badań gruntowo – hydrologicznych z uwzględnieniem badań gruntu (akapit 3 str. 27 uzasadnienia wyroku), a zatem czy zdaniem Sądu oznacza to przeprowadzenie rozpoznania stanu środowiska gruntowo – wodnego. Organ podał, że takie badania wykonuje się w celu zdobycia wiedzy o jego obecnym składzie chemicznym oraz dla ustalenia czynników, które mogły wpłynąć na ewentualne zanieczyszczenie, bądź skażenie środowiska gruntowo – wodnego. Organ podniósł, że jeżeli zatem o takie badania rozpoznania stanu środowiska gruntowo – wodnego chodziło, to w jego ocenie nie są one przydatne dla przedmiotu sprawy. Jeśli chodzi o inne "nieznane badania" to organ zwrócił się o wskazanie dokładnego zakresu i charakteru tych badań. 2. czy w związku z wykładnią art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne (akapit 1 str. 27 uzasadnienia wyroku) wytyczną Sądu jest uzupełnienie materiału dowodowego poprzez zbadanie ewentualnych szkód w budynkach i urządzeniach usytuowanych na gruncie, co wiąże się z koniecznością zasięgnięcia kompleksowej opinii z zakresu budownictwa oraz gospodarki wodnej, względnie badań gruntowo – hydrologicznych wraz z opinią biegłego z zakresu budownictwa w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniosek Wójta Gminy [...] jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw, nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 16 § 2 Ppsa, sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (zob. Woś, Tadeusz. Art. 158. w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016). Innymi słowy, aby Sąd był uprawniony do dokonania wykładni wyroku w trybie art. 158 Ppsa, muszą zaistnieć rozsądne i obiektywne wątpliwości lub niezrozumiałe sformułowania, utrudniające bądź uniemożliwiające wykonanie wyroku. W świetle powyższego odnosząc się do sformułowanych we wniosku wątpliwości Sąd stwierdza, że przedstawione argumenty wskazujące na nieprecyzyjny charakter wskazań co do konieczności uzupełnienia materiału dowodowego sprawy administracyjnej, nie są uzasadnione ze względu na precyzyjny i jednoznaczny charakter sformułowań w uzasadnieniu wyroku, którego dotyczy wniosek. Odnośnie do pierwszego z pytań wnioskodawcy Sąd wskazuje, że zgodnie z akapitem 3 na stronie 27 uzasadnienia wyroku: "Po szóste, organy orzekające ponownie w sprawie powinny zważyć, że również w sprawach o uregulowanie stosunków wodnych obowiązuje zasada aktualności orzekania w zakresie stanu faktycznego sprawy. Zasada ta nakazuje uwzględniać wszelkie zmiany w stanie faktycznym w okresie przed wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę. Jest to istotne w sprawie będącej przedmiotem skargi także z tego powodu, że skarżąca podniosła zarzut braku wykonania badań gruntowo-hydrologicznych w okresie zwiększonych opadów. Konieczne jest zatem uzupełnienie materiału dowodowego oraz ustaleń faktycznych również w tym zakresie, z uwzględnieniem aktualnego stanu stosunków wodnych na gruncie.". Sąd w tym akapicie wyraźnie wskazał, że w zakresie ustaleń faktycznych należy uwzględnić aktualny stan stosunków wodnych na gruncie w świetle zarzutów i twierdzeń podnoszonych przez strony postępowania. Sąd stwierdził, że organ nie odniósł się w sposób merytoryczny do zarzutu skarżącej co do braku wykonania "badań gruntowo – hydrologicznych". Organ jest zatem zobowiązany do rozpatrzenia powyższego zarzutu i ewentualnie uzupełnienia materiału dowodowego w tym zakresie. Decyzja co do konieczności specjalistycznych badań hydrologicznych należy jednak do organu, który powinien ją sformułować mając na względzie całokształt okoliczności sprawy. Odnośnie do drugiego pytania wnioskodawcy Sąd wskazuję, że zgodnie z akapitem drugim na stronie 27 uzasadnienia wyroku: "Po czwarte, błędna okazała się wykładnia przepisu 29 ust. 3 p.w. w zakresie, w jakim przyjmuje, że szkody związane z naruszeniem stosunków wodnych mogą powstać jedynie na samym gruncie, a nie także w budynkach lub urządzeniach na tym gruncie usytuowanych.". W ocenie Sądu podane w tym zakresie wątpliwości organu co do treści zaleceń w zakresie uzupełnienia materiału dowodowego są całkowicie niezrozumiałe. Ocena taka wynika stąd, że przedmiotem oceny w powyższym akapicie była jedynie dokonana przez organy orzekające w sprawie wykładnia art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. W powyższym fragmencie uzasadnienia Sąd jednoznacznie i precyzyjnie wskazał, jaka powinna być prawidłowa wykładnia przepisów w zakresie przesłanki powstania szkód związanych z naruszeniem stosunków wodnych. W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 158 Ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.