II SA/Rz 142/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2026 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi A. Z. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 8 grudnia 2025 r. nr SKO.4110.126.1610.2025 w przedmiocie przekazania odwołania - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z 19 grudnia 2025 r. A. Z. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na opisane w sentencji niniejszego postanowienia, zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie przekazujące do Burmistrza [...] odwołania od decyzji Burmistrza z [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego, wniesionego przez Skarżącego, bezpośrednio do SKO w Krośnie. W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie wskazując, że w dniu 5 grudnia 2025 r. do SKO w Krośnie wpłynęło odwołanie Skarżącego wraz z kopią decyzji Burmistrza z [...] października 2025 r. Odwołanie to zostało przesłane bezpośrednio do Kolegium, a zgodnie z art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691; dalej: "k.p.a.") winno zostać wniesione za pośrednictwem Burmistrza [...] celem ewentualnego jego uwzględnienia. Zatem skoro odwołanie zostało złożone z pominięciem zasad wynikających z k.p.a. obowiązkiem Kolegium było przekazanie odwołanie do organu właściwego. Była to czynność organu wynikająca z przepisów k.p.a. związana z prowadzeniem postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "P.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie złożona skarga dotyczy zawiadomienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 8 grudnia 2025 r. nr SKO.4110.126.1610.2025 o przekazaniu wniesionego przez Skarżącego odwołania, Burmistrzowi [...], z uwagi na pominięcie zasad wynikających z k.p.a. Zawiadomienie to nie jest żadną z form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 P.p.s.a., które mogą być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Skarga Skarżącego jest wobec tego niedopuszczalna, co oznacza, że nie może zostać merytorycznie rozpoznana przez Sąd. Zaskarżonym zawiadomieniem, SKO w Krośnie przekazało Burmistrzowi [...], w trybie art. 65 § 1 k.p.a., odwołanie Skarżącego od decyzji Burmistrza [...] z [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Zgodnie bowiem z art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji Burmistrza bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie, co spowodowało konieczność przekazania tego odwołania przez SKO do Burmistrza, celem ewentualnego jego uwzględnienia. Istotnym jest, że przekazanie przez Organ administracji odwołania w trybie art. 65 § 1 k.p.a. nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Zawiadomienie to przybiera wprawdzie formę pisemną, jednak ma ona wyłącznie charakter materialno-techniczny, która nie podlega zaskarżeniu. Tym samym czynność ta pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego, uregulowaną w art. 3 § 2 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.