II SA/Rz 143/11

5 maja 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku D. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych, do sprawy skargi wyżej wymienionego, na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], dotyczącą nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Wniosek D. N. o przyznanie prawa pomocy został wniesiony w związku ze Jego skargą na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. Ze względu na przedmiot skargi, strona skarżąca powinna uiścić wpis sądowy w wysokości 500 zł. Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono, że wnioskodawca żyje w pięcioosobowym gospodarstwie domowym. Skarżący wraz z małżonką M. ma na utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 63 m². Podstawę utrzymania członków gospodarstwa domowego stanowią dochody D. N. oraz M. N. w łącznej kwocie 3700 zł. Koszty życia rodziny w skali miesiąca wynoszą 3980 zł. Na te koszty składają się opłaty za przedszkole, fundusz remontowy, wodę, energię elektryczną, gaz, telewizję, Internet (1450 zł), żywność, środki czystości, odzież, lekarstwa (1600 zł), modernizacja działki (330 zł), koszty używania samochodu (600 zł). Z nadesłanych do Sądu dokumentów wynika, że M. N. pozostaje aktualnie bez pracy. Rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w dniu 17 marca 2011 r. Stwierdzono, co następuje: Ponieważ strona żąda prawa pomocy poprzez zwolnienie od całości kosztów sądowych, to powinna wykazać zaistnienie przesłanek tej procesowej instytucji w zakresie częściowym. Otóż według treści art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), na prawo pomocy w zakresie częściowym może liczyć wnioskodawca, który zdoła wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż wskazane w treści podania PPF okoliczności życia wnioskodawcy nie odpowiadają wymogom, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Powołany przepis chroni poziom utrzymania koniecznego rodziny wnioskującego. Na zachowanie poziomu koniecznego utrzymania nie wpływają wydatki związane z posiadaniem pojazdu samochodowego. Innymi słowy, koszty jakie generuje utrzymanie pojazdu mają dla zachowania niezbędnego poziomu egzystencji osoby fizycznej charakter zbędny. Podobnie należy zakwalifikować wydatki rodziny N. związane z modernizacją działki. Tego rodzaju koszty nie można zaliczyć do kosztów, bez których osoba fizyczna nie mogłaby prawidłowo funkcjonować. Uwzględniając łączną wysokość wydatków rodziny o charakterze zbędnym, nie można mieć wątpliwości, że wnioskodawca jest w stanie uiścić wpis sądowy jak i pozostałe koszty i wydatki związane z rozpatrzeniem jego skargi przez sąd administracyjny. Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.