II SA/Rz 1432/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka AWSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niezawiadomienie o nabyciu pojazdu - skargę oddala - Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego ( dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] maja 2021 r" nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2021 r" nr [...] nakładającą na A. Ś. karę pieniężną w wysokości 200 złotych (słownie: dwieście złotych), za niezawiadomienie Prezydenta Miasta [...] w przewidzianym do tego prawem terminie o nabyciu ww. pojazdu i umarzająca postępowanie przed organem I instancji. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt.2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst - Dz. U. z 2021 r.poz.735; dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 78 ust.2 pkt.1 oraz art. 140 mb pkt.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2020r.,poz.110 tj. ze zm.; dalej: "P.r.d.") Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 15 kwietnia 2021 r A. Ś. nabył samochód osobowy używany marki Opel Insignia. O powyższym fakcie zawiadomił Prezydenta Miasta [...] w dniu 13 października 2021 r. Organ I instancji stwierdzi! uchybienie terminu dla dokonania tej czynności przewidzianego w art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. w zw. z art. 31 i ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem, zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz.U. z 2021 r" poz. 2095; dalej: "ustawa o COVID"). W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił, że organ I instancji nie zawiadomił go o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, nie wziął także pod uwagę, ze w okresie biegu terminu do dokonania zawiadomienia był chory, na co przedstawia zaświadczenie lekarskie, jak również nie uwzględnił art. 15 zzzzzn2 ustawy o COVID, z którego wynika obowiązek zawiadomienia strony o uchybieniu terminu oraz wskazaniu w uzasadnieniu zawiadomienia, że wyznacza stronie 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Opisaną na wstępie decyzją Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. Powołując się na przepisy wskazało, że na podstawie art. 140mb pkt 2 P.r.d., kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł. Zgodnie z art. 140n ust. 1 przywołanej ustawy, kary pieniężne w sprawach określonych w art. 140m-140mb, są nakładane w drodze decyzji administracyjnej, a stosownie do treści art. 140n ust. 2a ww. ustawy kary pieniężne w sprawach określonych w art. 140ma i art. 140mb nakłada starosta. Stosownie do art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d., właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Powyższy termin na podstawie art.31i ustawy o COVID, w okresie od 31 marca 2020 do dnia 31 grudnia 2020 został wydłużony do 180 dni. Kolegium stwierdziło, że zawiadomienia dokonano w terminie. Jak wskazało opisany wyżej termin jest terminem wyznaczonym w dniach, a co za tym idzie znajdzie zastosowanie art. 57 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Powołując się na orzeczenia sądów wskazało, że przepis powyższy stosuje się tak do terminów procesowych, jak i materialnych. W przedmiotowej sprawie termin zawiadomienia o nabyciu pojazdu rozpoczął swój bieg w dniu 16.04.2020 r. tj. w dniu następnym po nabyciu pojazdu. Przedłużony mocą przepisów ustawy o COVID termin złożenia zawiadomienia upływał zatem w dniu 13.10.2020r. W tym samym dniu odwołujący dopełnił obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu. Działając na podstawie art. 182 i 183 oraz art. 156§ 1 pkt 2 k.p.a. oraz art.50 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi ( Dz. U. 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") oraz art. 52 §1 i art. 54§1 p.p.s.a. skargę na powyższą decyzję wniósł Prokurator. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie prawa a to: - art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. polegające na przyjęciu, że nastąpiło zawiadomienie w terminie 30 dni Prezydenta Miasta [...] o nabyciu pojazdu marki OPEL INSIGNIA nr VIN [....] i nr rej. [...] podczas gdy w rzeczywistości doszło w sposób ewidentny do przekroczenia tego terminu. Na tej podstawie wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. [....] w całości. W uzasadnieniu skargi Prokurator wskazał, że początkowym dniem każdego z terminów, niezależnie od tego czy wyznaczony jest on w dniach tygodniach, miesiącach czy latach, jest zawsze dzień, w którym nastąpiło pewne zdarzenie mające określone skutki prawne. Gdyby, jak wskazał dalej Prokurator, ustawodawca chciał, aby przy obliczaniu terminu miesięcznego nie uwzględniało się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie dające początek biegowi terminu, to dałby temu wprost wyraz ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2020r., sygn. akt II OSK 368/18). Skoro nabycie pojazdu nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2020r., to termin na zawiadomienie upłynął w dniu 12 października 2020 r., w związku z powyższym decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2021 r. [...], nakładająca karę pieniężną w wysokości 200 złotych z tytułu niewykonania obowiązku określonego w art.78 ust.2 pkt. 1 P.r.d. była zasadna, a decyzja Kolegium powinna zostać unieważniona. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko, że jeżeli początkiem terminu wyznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, to przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola ta obejmuje również postanowienia kończące postępowanie. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji/postanowienia następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Przeprowadzona przez Sąd kontrola nie wykazała naruszenia przepisów. Przedmiotem tej kontroli była jest decyzja Kolegium uchylająca decyzję Prezydenta Miasta [...] nakładającą na A. Ś. karę pieniężna w wysokości 200 zł z tytułu niewykonania obowiązku, określonego w art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy p.r.d. i umarzająca postepowanie organu I instancji. Zgodnie z powołanym przepisem: 1. W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, jeżeli w dowodzie rejestracyjnym nie jest określony aktualny termin ważności badania technicznego i kartę pojazdu, jeżeli była wydana. 1a. W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu czasowo wycofanego z ruchu dotychczasowy właściciel przekazuje nowemu właścicielowi decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu i kartę pojazdu, jeżeli była wydana. 2. Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o: 1) nabyciu lub zbyciu pojazdu; 2) zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. W myśl z kolei art. 140 mb pkt. 2 p.r.d. kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł Zgodnie z art. 140 n ust. 1 p.r.d., kary pieniężne w sprawach określonych w 140 m-140 mb są nakładane w drodze decyzji administracyjnej, a stosownie do treści art. 140 n ust. 2a p.r.d. kary pieniężne w sprawach określonych w art. 140 ma i 140 mb nakłada starosta. Zgodnie z art. 31i pkt 1 dodanym przez art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 31 marca 2020 r.( Dz.U. z 2020 r., poz. 568; dalej: "ustawa o covid" ): w okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia 31 grudnia 2020 r.: 1) wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się: 1) do pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie później niż 30 dni przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw; 2) do pojazdu zarejestrowanego nabytego lub zbytego nie później niż 30 dni przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. Z powyższych prezesów wynika, że w okresie od dnia wejścia w życie tego przepisu tj. 31 marca 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. termin przewidziany w art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. zostaje wydłużony do 180 dni. W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący w dniu 15 kwietnia 2020 r. nabył od J. J. zamieszkałego w [...] samochód osobowy, używany, marki Opel Insygnia z 2016 r. Znajdzie zatem zastosowanie art. 78 ust. 1 pkt 2 p.r.d. Kwestia ta w zasadzie nie budziła żadnych wątpliwości. Spór sprowadzał się natomiast do zachowania terminu na wykonanie obowiązku. Organ I instancji stwierdził, że nastąpiło to z jednodniowym uchybieniem terminu podczas gdy organ II instancji stwierdził, że termin został zachowany. Przy czym żaden z organów nie miał wątpliwości, że zawiadomienia dokonano 13 października 2020 r. Przewidziany w art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. i przedłużony art. 31i pkt 1 ustawy o covid termin ma charakter terminu prawa materialnego. Uchybienie tego terminu powoduje, że czynność jest bezskuteczna. W sprawie nie budzą wątpliwości skrajne daty liczenia zachowania terminu tj. data nabycia – 15 kwietnia 2020 r. oraz zawiadomienia 13 października 2020 r. Spór sprowadzał się do sposobu liczenia terminu. Organ przyjął, że termin ten należy liczyć od dnia następnego po dniu w którym nastąpiło zdarzenie, podczas gdy Prokurator stoi na stanowisku, ze termin rozpoczyna bieg od dnia zdarzenia powołując się na wyrok NSA z 10 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 368/18. W sporze racje należy przyznać organowi II instancji. Odpowiedź znajduje się w treści art. 57 § 1 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu: jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Niewątpliwie termin na dokonanie czynności został wyznaczony w dniach ( 180 dni), zatem znajdzie zastosowanie ten sposób obliczania terminu. Ostatni dzień 180 dniowego terminu przypadał na 13 październik 2020 r., a więc dzień w którym dokonano zawiadomienia. Odnosząc się natomiast do powołanego przez Prokuratora orzeczenia NSA wskazać należy, że dotyczy ono zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postepowania wyznaczonego w miesiącu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.