II SA/Rz 144/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany działek -postanawia- skargę odrzucić II SA/Rz 144/04 Uzasadnienie B. A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na uchwałę Rady Miasta [...] z dn. [...] września 2003r. Nr [...], na mocy której wyrażono zgodę na zamianę działki o nr ewid. 828/7 o pow. 326 m2 stanowiącej własność Gminy Miasto [...] na działkę o nr ewid. 415/2 o pow. 429m2, stanowiącą własność J.1 i J.2 B. Skarżąca zarzuciła w/w uchwale naruszenie interesu prawnego poprzez brak zawiadomienia jej, jako osoby od wielu lat dzierżawiącej działkę, zamiaru zamiany, a w konsekwencji pozbawienia skarżącej dochodów z prowadzonej na tej działce działalności gospodarczej. W petitum skargi wniesiono o uchylenie uchwały, a także o wstrzymanie jej wykonania. Podniesiono zarzut naruszenia przepisów ustawy z dn.21.09.2001r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez zaniechanie zawiadomienia skarżącej jako dzierżawcy o planowanej zamianie albo poprzez zaniechanie ogłoszenia przetargu o zamianie. Co do okoliczności zachowania terminu do wniesienia skargi wskazano, że B. A. wezwała pismem z dn.27 października 2003r. Radę Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa, wniosek ten rozpatrzono na sesji Nr [...] w roku 2004, a dopiero w dn.5.02.2004r. w siedzibie biura rady doręczono skarżącej odpis protokołu posiedzenia, na którym odrzucono wniosek skarżącej. Skarżąca sformułowała tezę o zachowaniu terminu do wniesienia skargi. Skargę nadano listem poleconym z dn.27.02.2004r. za pośrednictwem Rady Miasta [...]. Rada Miasta [...] odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie, uznając że nie doszło do żadnego naruszenia prawa. Wskazano, że rada miała podstawy do wyrażenia zgody na zamianę działek, albowiem w sprawie chodziło o realizację celu publicznego - poszerzenie ulicy G. w [...], na działce własności J.1 i J.2 B. W tej sytuacji, zdaniem Rady Miasta [...], nie było podstaw do przeprowadzania przetargu, albowiem chodziło o zamianę na konkretną nieruchomość. Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga została złożona po dniu 1 stycznia 2004r., przeto podlega rozpoznaniu w świetle przepisów ustawy z dn.30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwana dalej Ppsa). W pierwszej kolejności należy rozważyć czy skarga spełnia wymogi formalne, a w szczególności czy została złożona w terminie. Jej przedmiotem jest akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż akt prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej (art.3 § 2 pkt 6 Ppsa). Na podstawie art.101 ust.l ustawy z dn.8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednol. Dz.U. Nr 142 z 2001r., poz.1591 ze zm.) "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniami podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". W myśl art.101 ust.3 tej ustawy w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art.53 § 2 Ppsa w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Termin do wniesienia skargi jest więc terminem maksymalnym, a jego uchybienie, w razie gdy skarżący nie wnosi o przywrócenie terminu, skutkować musi odrzuceniem skargi. Jest niewątpliwym, że B. A. zwróciła się z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa w dniu 27.10.2003r., a wezwanie to wpłynęło do Rady Miasta [...] w dn.29.10.2003r. Rada winna udzielić odpowiedzi na to wezwanie w terminie do dwóch miesięcy (art.101 ust.3 ustawy o samorządzie gminnym), ale takiej odpowiedzi nie udzielono wnoszącej w tym terminie. Warto zauważyć, że problematyka terminu do wnoszenia skarg w trybie art.101 cyt. wcześniej ustawy była przedmiotem uwagi Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale składu siedmiu sędziów z dn.4.05.1998r. FPS 1/98 (ONSA 3/1998, poz.78) zajął następujące stanowisko: "W sprawie zaskarżania do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art.101 ust.l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym (...) stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art.35 ust.l ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (...), którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu; jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie". Te zawiłości odnośnie terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy zostały usunięte wejściem w życie ustawy - Ppsa, która w art.53 § 2 sformułowała pewną kolejność wnoszenia skargi, uzależniając ją od faktu udzielenia lub nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie o usunięcie naruszenia prawa. Ponieważ Rada Miasta [...] nie udzieliła odpowiedzi w przewidzianym przez prawo terminie na wezwanie, termin do wniesienia skargi należało liczyć od doręczenia wezwania, tj. od dn.29.10.2003r. Tak obliczany termin, po myśli art.53 § 2 Ppsa przypadał na dzień 29.12.2003r., rzecz jednak w tym że wówczas ustawa - Ppsa jeszcze nie obowiązywała. Zdaniem Sądu termin do wniesienia skargi upłynął dla skarżącej, posługując się konstrukcją przyjętą przez NSA w cyt. wcześniej uchwale FPS 1/98, w dn.29 stycznia 2003r., tj. w dniu upływu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, po bezskutecznym upływie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie o usunięcie naruszenia prawa. Skoro skarżąca skargi w tym terminie nie wniosła, skargę należało na zasadzie art.58 § 1 pkt 2 Ppsa odrzucić.