II SA/Rz 144/10

Dnia 13 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. S. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargi M. S. i A. P. Zarządzeniami z dnia 8 lutego i 4 marca 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M. S. do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych wniesionej przez niego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 4 marca 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał A. P. do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nią skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych Do zarządzeń dołączono pouczenia, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do ich treści w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Wezwania obu skarżącym doręczono w dniu 9 marca 2010 roku – zwrotne potwierdzenia odbioru k. 29 i 30 akt sądowych. Mimo upływu zakreślonego terminu nie usunięto braków skargi. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w zakreślonym terminie jej braków formalnych. Skarżący mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczynili mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.