II SA/Rz 1449/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 1449/15 Uzasadnienie Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. (dalej jako Spółka) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z [...] września 2015 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...], o nałożeniu na Spółkę kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Reprezentujący Spółkę adwokat zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie skutkować będzie realnym niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Podniesiono, że wobec Spółki prowadzone jest wiele postępowań w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, znajdujących się na różnych etapach, łącznie przeszło 427 (wykaz tych postępowań zawarto w skardze), a w ponad 70 wymierzono jej już kary po 12 000 zł na łączną kwotę przekraczającą 876 000 zł. Podano, że wprawdzie na dzień 31 grudnia 2014 r. Spółka wypracowała zysk netto w wysokości 409 068,50 zł, to jednak przy wartości wymierzonych kar jej uregulowanie będzie miało wpływ na jej kondycję majątkową, w tym płynność finansową i zdolności płatnicze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.). Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). W ocenie Sądu Spółka nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie przedłożyła bowiem dokumentów, które pozwoliłyby rzetelnie ocenić rzeczywisty wpływ obowiązku wykonania decyzji na jej sytuację majątkową. Wskazała, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki ze względu na obowiązek zapłaty kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł. Nadto Spółka zwróciła uwagę na łączną wartości kar, jakie mogą zostać jej wymierzone w toku prowadzonych z jej udziałem postępowań. Sąd stwierdził, że w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przedłożyła dokumentów, które aktualnie pozwoliłyby zobrazować w pełni wartość całego majątku Spółki, w tym ilość zasobów pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności oraz wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych danych strona nie przedłożyła. Tym samym niewystarczające jest powoływanie się wyłącznie na fakt nałożenia kar pieniężnych. Wprawdzie Spółka podała jaki w ostatnim roku wypracowała zysk, to jednak nie wyjaśniła na jak cel został on przekazany, np. czy uregulowała choćby jedną ze wskazanych kar. Nie budzi wątpliwości Sądu, że zysk ten znacząco przewyższa wysokość kary, którą strona zobligowana jest uiścić, a jej zapłata stanowić będzie tylko zwykłą konsekwencję wykonania decyzji i świadczenie takie będzie mogło być zwrócone. Powoływanie się na liczne postępowania z udziałem Spółki, świadczy nadto, że nadal prowadzi ona działalność w zakresie gier na automatach w znacznym wymiarze i osiąga z tego tytułu dochody, choć nie jest wiadome w jakiej wysokości. Reasumując stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazała ona konkretnie jaka jest obecnie jej rzeczywista kondycja finansowa. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej, uniemożliwia weryfikację czy wykonanie zaskarżonej decyzji - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących kwestii legalności zaskarżonej decyzji podnieść należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu - Sąd nie może badać kwestii zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.