II SA/Rz 1451/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg SS, JS, MP i MP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] lipca 2016 r. nr [.] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargi MP i MP, II. zwrócić MP kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi. W dniu 13 października 2016 r. wpłynęły do Sądu skargi wniesione przez SS, JS, MP i MP na opisaną w sentencji decyzję, zawarte w jednym piśmie procesowym. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono MP i MP w dniu 1 sierpnia 2016 r., a SS i JS w dniu 2 sierpnia 2016 r. Pismo ze skargami zostało wniesione przez wszystkich skarżących w jednym terminie - w dniu 1 września 2016 r. Oznacza to, że skargi MP i MP zostały wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, który dla nich upłynął w dniu 31 sierpnia 2016 r. Z zachowaniem ustawowego terminu skargi wnieśli natomiast SS i JS. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Czyni się to za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, a organ ten następnie przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (art. 54 § 1 i § 2 Ppsa). O terminie wniesienia skargi decyduje data jej wniesienia (lub nadania) do właściwego organu. Wniesienie skargi z uchybieniem terminu stanowi kwalifikowane uchybienie uniemożliwiające nadanie sprawie sądowoadministracyjnej prawidłowego biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa wymaga od Sądu jej odrzucenia. Takie też rozstrzygnięcie podjęto w stosunku do skarg MP i MP. Z tych względów skierowane do nich zarządzenia do solidarnego uiszczenia wpisu i nadesłania odpisów skargi uznać należało, w świetle art. 49 § 1 i art. 222 Ppsa, za bezskuteczne, ponieważ pochodzącym od nich skargom nie można było nadać dalszego biegu. Uiszczony przez MP wpis w kwocie 500 zł podlega zwrotowi na jego rzecz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.