II SA/Rz 1451/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 28 czerwca 2023 r. nr SKO.415/220/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta [...] z dnia 14 kwietnia 2023 r. nr AR.6730.52.45.2021.GR52; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz skarżącej A. B. kwotę 980 zł /słownie: dziewięćset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 1451/23 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 28 czerwca 2023r. nr SKO.415/220/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, po rozpoznaniu odwołania A. B., reprezentowanej przez radcę prawnego A. M., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 14 kwietnia 2023 r. nr AR.6730.52.45.2021.GR52 w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 5 sierpnia 2021 r. E. i P. K., prowadzący działalność p.n. E. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "Budowa budynku biurowego" na działce nr [...] obr. [...] w [...] przy ul. [...]. Decyzją z [...] marca 2022 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] ustalił warunki zabudowy na ww. zamierzenie inwestycyjne. W wyniku odwołania A. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie decyzją z [...] czerwca 2022 r. nr [...] uchyliło ww. decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zalecając przeprowadzenie ponownej analizy urbanistycznej, uwzględniającej numery działek, znajdujących się w obszarze analizowanym oraz parametry i wskaźniki dla każdego z budynków porównawczych z osobna. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezydent Miasta [...] decyzją z 14 kwietnia 2023r. nr AR.6730.52.45.2021.GR52 ponownie ustalił warunki zabudowy dla ww. zamierzenia inwestycyjnego. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. B., reprezentowana przez radcę prawnego A. M. Zdaniem odwołującej zaskarżona decyzja nie uwzględnia faktu nałożenia na właściciela działki nr [...] decyzją administracyjną Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2009 r. obowiązku wykonania urządzeń wodnych regulujących spływ wód opadowych, które wywołują szkody na gruntach sąsiednich. Ponadto błędne jest ustalenie organu, iż dopiero na etapie pozwolenia na budowę inwestor powinien przedłożyć wyliczenia , iż woda opadowa odprowadzana z dachów będzie mogła być wchłonięta na terenie biologicznie czynnym. SKO w Rzeszowie, opisaną na wstępie decyzją z 28 czerwca 2023r., działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 59 ust. 1 i 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm., dalej: u.p.z.p.), utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu SKO, po przytoczeniu treści art. 4 ust. 2 pkt 2 oraz art. 59 ust. 1, art. 60, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdziło, że decyzja Organu I instancji odpowiada prawu a przedmiotowa inwestycja zgodna jest z wymaganiami wynikającymi z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003r., nr 164, poz. 1588). Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji prawidłowo wyznaczył wokół działki granice obszaru analizowanego i przeprowadził na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Następnie wskazano, że przeprowadzona analiza spełnia wymagania ustalone zwłaszcza w przepisach ww. rozporządzenia. Organ I instancji w ponownie prowadzonym postępowaniu wypełnił zalecenia wynikające z decyzji SKO z [...] czerwca 2022 r. nr [...]. Prezydent prawidłowo ustalił krąg stron postępowania oraz stronom tym zapewnił pełny udział w każdym stadium postępowania. Organ pierwszej przeprowadził także wymagane w sprawie uzgodnienia z organami specjalistycznymi. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy poprzedza postępowanie organu architektoniczno - budowlanego w sprawie pozwolenia na budowę. Wobec tego kwestie związane z uciążliwościami planowanej inwestycji mogą być podnoszone przez strony dopiero na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Ponadto w zaskarżonej decyzji organ I instancji zawarł następujący warunek dotyczący odprowadzenia wód opadowych: "odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych i z powierzchni o zmniejszonej chłonności (parkingi, dojazdy, dojścia, place itp.) do sieci kanalizacji deszczowej wg. warunków właściciela sieci lub w przypadku braku takiej możliwości, powierzchniowo na teren własnej działki lub w inny sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. W przypadku odprowadzenia wód opadowych z dachów i powierzchni utwardzonych na teren własnej działki należy do projektu budowlanego dołączyć stosowne wyliczenia potwierdzające, ze woda opadowa z dachów i utwardzonych nawierzchni wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego będzie mogła ulec wchłonięciu na teren biologicznie czynny w granicach działki objętej inwestycją". Kolegium oceniło powyższy warunek za wystarczający na tym etapie postępowania. A. B., reprezentowana przez r. pr. A. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 28 czerwca 2023 r. SKO.415/220/2023, wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji Prezydenta Miasta [...] z 14 kwietnia 2023r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pn. "Budowa budynku biurowego" na działce [...] obr [...] w [...] przy ul. [...], jak również o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - poprzez brak ustaleń w zakresie, czy planowana inwestycja będzie oddziaływać negatywnie na grunty sąsiednie poprzez naruszenie stosunków wodnych poprzez nie uwzględnienie w treści decyzji obowiązków dotyczących utrzymania urządzeń wodnych na działce nałożonych decyzją Prezydenta Miasta [...] na poprzedniego właściciela działki, bardzo ogólnikowe odniesienie się do kwestii zagospodarowania wód opadowych z części działki która będzie zabudowana lub uszczelniona; - art. 7 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, nie podjęcie wszelkich czynności do dokładnego zbadania sprawy, nie załatwienie sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także poprzez nie rozpoznanie stwierdzonych w sprawie wątpliwości na korzyść strony, - art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu podniesiono, że Organ nie odniósł się do zarzutów Skarżącej w zakresie najistotniejszej kwestii, jaką jest odprowadzenie wód opadowych z działki inwestora. Ustalenia decyzji o warunkach zabudowy wskazują na dużą intensywność zabudowy działki i uszczelnienia jej terenu. Zatem założenie że odprowadzenie wód opadowych z dachów i terenów uszczelnionych z 75% powierzchni działki, będzie odbywać się po terenie biologicznie czynnym w wielkości 25% powierzchni jest nierealne. Organ badając niniejszą sprawę nie wziął pod uwagę na żadnym etapie kwestii, czy wydane warunki zabudowy nie stworzą warunków do powstania inwestycji, która będzie negatywnie oddziaływać na grunt sąsiedni poprzez jego zalewanie. Teren inwestycji charakteryzuje się niekorzystnym ukształtowaniem do celów inwestycji. Działka jest wąska, jej teren jest znacznie wyniesiony w stosunku do sąsiedniej działki [...]. W związku z tym łatwo przewidzieć, że wody opadowe będą intensywnie przemieszczać się na grunty sąsiednie. Skarżąca zarzuciła, że sporządzona analiza urbanistyczna odnosi się tyko do parametrów planowanego budynku bez odniesienia się, czy planowany sposób zagospodarowania działki będzie negatywnie oddziaływał na grunty sąsiednie. Przesłanka ta nie została w żadnym stopniu zbadana przez organ. Ponadto Organ nie zbadał prawdziwości poczynionych w sprawie ustaleń. Dalej Skarżąca wyjaśniała, że od kilku tak toczy się postępowanie administracyjne w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie, które są spowodowane niewłaściwym uregulowaniem stosunków wodnych, tj. bardzo dużą urbanizacją terenu (jego zabudową), bez rozwoju sieci kanalizacji deszczowej. Miasto jako właściciel kanalizacji deszczowej powinno zdawać sobie sprawę z jej możliwości technicznych bowiem fakt wyrządzania szkód na działce skarżącej jest znany organowi z urzędu. Organy Gminy uczestniczą w postępowaniu prowadzonym na podstawie art 234 Prawa wodnego. Sprawa była przedmiotem rozpoznania przez WSA w Rzeszowie pod sygn. II SA/Rz 1850/21. Obowiązkiem organu wydającego decyzje nie jest spełnienie maksymalnych oczekiwań inwestora co do powierzchni zabudowy i kubatury planowanego budynku, w sytuacji kiedy szkody na gruntach sąsiednich realnie powstają. Zabudowa w tak znacznym stopniu kolejnej działki będzie dodatkowym czynnikiem powiększającym szkody na działce skarżącej, bowiem nie podjęto żadnych działań, które mogły by występujące zjawiska zmienić. W odpowiedzi na skargę SKO w Rzeszowie wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Co do zasady na podstawie art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn wziętych pod uwagę z urzędu. Organy I oraz II instancji pomięły, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności wskazujące na zaistnienie negatywnej przesłanki do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy, wynikającej z treści art. 61 ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.z.p. Z treści tego przepisu w wersji obowiązującej na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynika, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, jeżeli zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu. Należy przy tym wskazać, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1688), do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Mając na uwadze, że niniejsze postępowanie zostało wszczęte na skutek wniosku Inwestorów z 5 sierpnia 2021r. należy przyjąć, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w wersji obowiązującej przed dniem wejścia w życie ww. ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z powyższym przepis art. art. 61 ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.z.p. znajduje zastosowanie w brzemieniu przytoczonym powyżej, który uniemożliwia wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy, jeśli zamierzenie budowlane znajdzie się w obszarze strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu. W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że na działce objętej wnioskiem o nr [...] zlokalizowane są gazociągi wysokiego ciśnienia DN700 i DN 400 wokół których ustanowiono strefy kontrolowane. W przypadku gazociągu DN700 zasięg strefy kontrolowanej dla obiektów typu budynki użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego wynosi 100 m (po 50 m na każdą stronę osi gazociągu), zgodnie z informacją, przedstawioną przez A. S. A. w piśmie z 24 stycznia 2023r. w ramach uzgodnienia projektu decyzji. Nie budzi wątpliwości, że budynek biurowy, będący przedmiotem analizowanego zamierzenia inwestycyjnego zaliczany jest do kategorii obiektów użyteczności publicznej, zgodnie z § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225). W związku z powyższym, wskazana przez operatora systemu przesyłowego strefa kontrolna dla gazociągu DN 700 ma zastosowanie w przypadku przedmiotowej inwestycji. Jak wynika z załącznika graficznego do decyzji ustalającej warunki zabudowy, strefa kontrolna gazociągu DN700 rozciąga się praktycznie od granicy działki inwestycyjnej z drogą publiczną – ul. [...] i sięga prawie do nieprzekraczalnej linii zabudowy od terenów kolejowych, zgodnie z art. 53 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym. Porównanie zasięgu strefy kontrolowanej, wyrysowanej na załączniku graficznym do decyzji ustalającej warunki zabudowy z przedstawioną przez inwestorów koncepcją zagospodarowania wskazuje, że budynek biurowy znajduje się w obszarze strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu DN 700. Powyższe prowadzi do wniosku, że zaistniała negatywna przesłanka, wskazana w art. 61 ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.z.p., która uniemożliwia wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Należy przyznać, że projekt decyzji został pozytywnie uzgodniony z operatorem systemu przesyłowego gazowego w trybie art. 53 ust. 5e pkt 2 u.p.z.p. Nie zmienia to jednak faktu, że zamierzenie budowlane znajduje się w obszarze strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu DN 700. Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, że Organy I oraz II instancji dopuściły się naruszenia prawa materialnego, gdyż nie zastosowały art. 61 ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.z.p. mimo zaistnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie. Z tych przyczyn Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta [...] z 14 kwietnia 2023r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 P.p.s.a. W toku ponownego rozpoznania sprawy Organy związane będą na podstawie art. 153 P.p.s.a. przedstawioną powyżej oceną prawną i zobowiązane będą do rozpoznania wniosku Inwestorów z uwzględnieniem treści art. 61 ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.z.p. w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1688). Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) Sąd zasądził na rzecz Skarżącej od Organu zwrot kosztów postępowania sądowego, na które składa się wpis sądowy w wysokości 500 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł.