II SA/Rz 1458/24

8 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu 8 stycznia 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na projekt decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu nr SKO.405.PS.1017.69.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę II SA/Rz 1458/24 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 14 października 2024 r. Z. K. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na projekt decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu (dalej: "SKO" lub "organ II instancji") nr SKO.405.PS.1017.69.2024, odmawiającej Skarżącej przyznania zasiłku celowego. W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów procedury administracyjnej i nieprawidłowe udokumentowanie jej sytuacji życiowo-dochodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547) albo konsul (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej "K.p.a."), postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Cechą dwuinstancyjności postępowania jest to, że organ drugiej instancji ponownie rozpatruje i rozstrzyga sprawę rozpoznaną i rozstrzygniętą przez organ I instancji. Stosownie natomiast do art. 104 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Wymagania stawiane decyzjom administracyjnym określa art. 107 § 1 K.p.a., i tak decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Decyzję doręcza się stronom na piśmie (art. 109 § 1 K.p.a.) Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie może być już zaskarżona w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Skarżąca wniosła skargę na projekt decyzji, a zatem akt, który nie wszedł do obrotu prawnego i nie wywołał skutków prawnych - takie bowiem wywołuje jedynie prawidłowo sporządzona i doręczona decyzja. Żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżania projektów aktów prawnych przez strony, podobnie jak obowiązujące przepisy nie przewidują doręczania stronom projektów decyzji. W omawianej sprawie skuteczne wniesienie skargi, przez osobę bądź podmiot będący stroną postępowania administracyjnego, może zatem dotyczyć jedynie decyzji spełniającej wymagania, o których mowa w art. 107 § 1 K.p.a., doręczonej stronie prawidłowo, co do której wyczerpano środki zaskarżenia. Skarga na projekt decyzji organu II instancji jest zatem niedopuszczalna. Powyższa okoliczność jest podstawą odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.