II SA/Rz 146/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z/s w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 25 listopada 2025 r. nr SKO.402.ŚO.1569.65.2025 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nieosiągnięcia wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych - postanawia - 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz strony skarżącej F. Sp. z o.o. z/s w T. kwotę 7417 zł (słownie: siedem tysięcy czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 146/26 UZASADNIENIE F. Sp. z o.o. z/s w T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 25 listopada 2025 r. nr SKO.402.ŚO.1569.65.2025 w przedmiocie kary pieniężnej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. Przekazując Sądowi akta sprawy SKO w Tarnobrzegu dołączyło wydaną przez siebie decyzję z 20 stycznia 2026 r. nr SKO.402.ŚO.1810.74.2025, której podstawę stanowił art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Decyzją tą Kolegium uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję SKO w Tarnobrzegu z 25 listopada 2025 r. nr SKO.402.ŚO.1569.65.2025 oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z 16 października 2025 r. nr GKŚ-IV.7032.9.2025 o nałożeniu kary pieniężnej i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Z nadesłanych do tut. Sądu informacji wynika, że decyzja autokontrolna z 20 stycznia 2026 r. nie została zaskarżona do sądu administracyjnego i jest prawomocna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo- administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniającą skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działalnie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie zaistniała sytuacja o jakiej mowa w wyżej cytowanym przepisie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 2000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 5400 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem ustalono zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r., poz. 215).