II SA/Rz 1469/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w [...] na postanowienie Dyrektor Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami przeprowadzenia eksperymentu - postanawia - odrzucić skargę. A S.A. w [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektor Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...]. Pismem z dnia [...] października 2016 r. tut. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."). Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Ponadto zgodnie z art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. Z uwagi na braki fiskalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 października 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 9 listopada 2016 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. Pomimo upływu, z dniem 16 listopada 2016 r., zakreślonego terminu strona skarżąca nie nadesłała dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi oraz nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisany pod skargą Prezes Zarządu K. J. uprawniony był do podpisania i wniesienia skargi. Nadto zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi. W okolicznościach sprawy strona skarżąca, w wyznaczonym terminie, nie uiściła wpisu sądowego. Uznać zatem należy, że nienadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz nieuiszczenie wpisu od skargi powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi i fiskalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.