II SA/Rz 147/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r" Nr [...] w przedmiocie usunięcia zaistniałej kolizji sieci gazowej ze zbiornikiem nieczystości postanawia odrzucić skargę W dniu 11 stycznia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarga na decyzję tegoż organu wydaną w dniu [...] grudnia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie usunięcia zaistniałej kolizji sieci gazowej ze zbiornikiem na nieczystości. Pismem z dnia 13 lutego 2006 r. skarżący zostali solidarnie wezwani o uzupełnienie braków skargi poprzez nadesłanie jej 3 odpisów oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. W wyznaczonym do tego terminie skarżący nadesłali odpowiednią ilość odpisów skargi oraz zwrócili się o zwolnienie ich od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nich zakresie. Na takim samym stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznający zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Konsekwencją takiego stanu rzeczy było ponowne wezwanie skarżących o uiszczenie należnego wpisu od skargi w kwocie 500 zł, co uczyniono pismem z dnia 11 października 2006 r., pouczając równocześnie skarżących o terminie, sposobie oraz o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, polegających na odrzuceniu skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącym doręczone w dniu 16 października 2006 r., lecz pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 23 października 2006 r. nie zastosowali się do wezwania, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.