II SA/Rz 1470/15
PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-11-17
Skład orzekający: Joanna Zdrzałka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie przedstawił wystarczających dowodów na uprawdopodobnienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Brak szczegółowych danych dotyczących sytuacji majątkowej spółki, takich jak deklaracje podatkowe, bilanse czy wyciągi bankowe, uniemożliwił sądowi ocenę zasadności wniosku w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Spółka A sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej nakładającą na nią karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może spowodować znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki, gdyż wysokość kary przekracza wysokość jej kapitału zakładowego (5 000 zł), co doprowadzi do utraty płynności finansowej i uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. z/s w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z/s w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję A. sp. z o.o. z/s w [...] (dalej: "Spółka") zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji może sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżoną decyzja nałożono bowiem na Spółkę karę pieniężną w wysokości 12 000 zł, podczas gdy wysokość kapitału zakładowego skarżącej wynosi 5 000 zł, a zatem wykonanie decyzji doprowadzi do całkowitej utraty płynności finansowej i uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na Spółkę nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżącą argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niej wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. We wniosku nie zawarto szczegółowego uzasadnienia co do sytuacji majątkowej Spółki i dlatego Sąd nie miał możliwości dokonania w stosunku do niej ustaleń przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Nie uprawdopodobniono również, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło w przypadku Spółki spowodować skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Nie przedstawiono bowiem żadnych konkretnych danych odnoszących się do stanu majątkowego Spółki oraz wysokości uzyskiwanego dochodu z prowadzonej działalności np. w postaci deklaracji podatkowych czy bilansów księgowych bądź wyciągów z rachunków bankowych. Podana przez Spółkę wysokość kapitału zakładowego nie może stanowić punktu odniesienia dla zasadności złożonego wniosku. Kapitał zakładowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powinien bowiem wynosić co najmniej 5 000 zł (art. 154 § 1 Ksh), a jego wysokość jest uzależniona tylko i wyłącznie od woli wspólników i nie stanowi punktu odniesienia bądź wyznacznika osiąganych przez spółkę dochodów.
W tym stanie rzeczy brak stosownych dokumentów uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło