II SA/Rz 148/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skrag I. W. i K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a 1. odmówić skarżącej K. R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi; 2. odmówić skarżącej I. W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismami procesowymi z dnia, odpowiednio, 18 i 17 stycznia 2010 r. skarżące: K. R. i I. W. wniosły o przywrócenie uchybionych przez nie terminów na wniesienie skarg. W uzasadnieniach jednobrzmiących wniosków stwierdziły, że przyczyną uchybienia terminom było złożenie przez nie – wraz z innymi uczestnikami postępowania (tworzącymi Komitet Protestacyjny) – "wniosku do Prokuratury Okręgowej w R." o sprawdzenie zasadności zaskarżonej decyzji i wniesienie skargi na tę decyzję. Skarżące twierdzą, iż oczekiwały, że Prokurator złoży skargę sądową, gdyż "ustalenia dzienników budów były fałszywe", co pozwalało według nich przypuszczać, że Prokurator będzie lepiej przygotowany do występowania jako skarżący. Prokurator nie skorzystał jednak z możliwości wniesienia skargi. W związku z tym skarżące wniosły o przywrócenie uchybionych terminów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że skargi K. R. i I. W. zostały wniesione z uchybieniem terminu, gdyż zaskarżoną decyzję doręczono im, odpowiednio 19 i 21 sierpnia 2009 r., a skargi wpłynęły do organu 19 stycznia 2010 r. Warunki przywrócenia terminu reguluje art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Skarżące dochowały terminu 7-dniowego na złożenie wniosków o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), gdyż czynności tej dopełniły 19 stycznia 2010 r., podczas gdy wskazana przez nie przeszkoda ustała (wskutek powzięcia wiedzy o niewniesieniu skargi przez Prokuratora) z dniem 13 stycznia 2010 r., tj. z datą otrzymania stosownego pisma Prokuratury przez Komitet Protestacyjny. Wnioski nie mogą być uwzględnione, gdyż skarżące nie są osobami, które uchybiły terminom na wniesienie skarg "bez swojej winy". W piśmie Komitetu Protestacyjnego skierowanym do Prokuratury (z dnia 8 września 2009 r.) wyraźnie stwierdzono, że termin na wniesienie skargi "upływa w dniu 27 września 2009 r." Skarżące były zatem świadome daty, w której tracą możliwość wniesienia skargi we własnym imieniu. Złożenie odrębnego podania w celu rozważenia zaskarżenia decyzji przez Prokuratora nie pozbawiało skarżących możliwości wniesienia skargi. Przyczyna wskazana we wniosku, polegająca na oczekiwaniu na inicjatywę Prokuratora, nie może być zakwalifikowana jako usprawiedliwiona, niezawiniona przez skarżące, przyczyna uchybienia terminom na wniesienie skarg. Mając powyższe na względzie, należało w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.