II SA/Rz 1480/14

z dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi V. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku celowego - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], Wójt Gminy [...] ustalił wysokość pobranego przez V. i J. Ż. nienależnie zasiłku celowego w kwocie 40.685,59 zł i zobowiązał strony do jej zwrotu w terminie 30 dni od otrzymania decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania V. Ż. opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze na ww. decyzję skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, ponieważ znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej niepozwalającej na zapłatę kwoty 40.685,59 zł. Nie posiada bowiem oszczędności, a wskutek egzekucji mogłoby dojść do zlicytowania mieszkania, które nabyła za środki otrzymane z pomocy społecznej w ramach przyznanego jej zasiłku celowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie odniosło się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Pomimo bardzo lakonicznego uzasadnienia wniosku Sąd uznał, że jego uwzględnienie jest zasadne, ponieważ konieczność uregulowania przez skarżącą kwoty przekraczającej 40 tyś. zł na mocy ostatecznej decyzji administracyjnej może pociągnąć dla wnioskodawczyni skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. W piśmie z dnia 7 maja 2014 r. złożonym do akt administracyjnych pełnomocnik skarżącej oświadczył bowiem, że jego mocodawczyni pozostaje aktualnie bez stałej pracy i samodzielnie wychowuje 7-letnią córkę. W aktach tych znajdują się również decyzje przyznające jej świadczenia rodzinne i alimentacyjne. Ponadto w dniu 28 kwietnia 2014 r. Wójt Gminy [...] skierował do skarżącej upomnienie wzywające do uregulowania ww. należności.