II SA/Rz 1480/15

Dnia 19 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.M. i A.M. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w sprawie ze skargi B.M. i A.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy Przedmiotem skargi B.M. i A.M. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 roku nr [...] stwierdzające uchybienie przez B.M. i A.M. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W odrębnym piśmie procesowym z dnia 26 lutego 2016 r. uzupełnionym pismem z dnia 29 lutego 2016 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. Podnieśli, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżących bowiem otwiera inwestorowi drogę do zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Skutek ten nosi znamiona trudnego do odwrócenia bowiem późniejsze wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy nie będzie odnosiło się do ewentualnej decyzji organu nadzoru budowanego. Dla wyeliminowania decyzji organu nadzoru budowlanego konieczne będzie przeprowadzenie odrębnego postępowania o wznowienie postepowania. Z tych przyczyn uzasadnione jest wstrzymanie wykonania objętej wnioskiem decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu przed przystąpieniem do rozpoznania wniosku należy dokonać oceny czy objęte wnioskiem rozstrzygnięcie mieści się w zakresie "granic tej samej sprawy", nie dotyczy bowiem zaskarżonej decyzji. Granice znaczenia pojęcia "sprawa" wyznacza istota stosunku administracyjnoprawnego podlegająca załatwieniu w danej sprawie. Materia ta była przedmiotem wykładni w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000r. FSK 12/99 (ONSA 2001/1 poz.7), w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że określenie "w granicach danej sprawy" wskazuje, że chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym, na którą składają się tożsame elementy podmiotowe i przedmiotowe. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/2010. www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej wnioskiem o udzielenie ochrony tymczasowej, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest odrębną sprawą od postępowania prowadzonego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy złożony w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalny i w tym zakresie Sąd był zobligowany do odmowy jego uwzględnienia. Niezależnie od wskazanych wyżej argumentów Sąd wyjaśnia, że przedmiotem udzielenia tego typu ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Z ugruntowanego w tym zakresie orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że decyzja wydana w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie podlega ochronie tymczasowej, tzn. nie można wstrzymać jej wykonania, bowiem jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Nie jest bowiem źródłem żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji i nie kreuje uprawnień dla strony. Sąd rozpoznający wniosek nie podziela tym samym poglądu wyrażonego w przytoczonym w jego uzasadnieniu postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.