II SA/Rz 1482/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...]. . J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzje własną z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], która stwierdzała wydanie z naruszeniem prawa decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...]. Tym ostatnim rozstrzygnięciem Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania nałożonych obowiązków i umorzyło w tym zakresie postępowanie administracyjne. Wymienioną decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Burmistrz Miasta [...] nakazał J. S. przywrócenie do stanu pierwotnego warunków gruntowych na terenie położonym w obszarze dawnej działki nr 2243/4 obręb [...] poprzez obniżenie terenu do poziomu powierzchni pierwotnej oraz odtworzenie stawu o pojemności 241,25 m3 wraz z rowem odprowadzającym nadmiar wód do kanału deszczowego w terminie do 31 lipca 2014 r. W skardze J. S. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji do czasu zakończenia postępowania, z uwagi na grożącą mu niewspółmiernie wielką szkodę. W jego ocenie, brak uwzględnienia wniosku spowoduje konieczność poniesienia kosztów nakazanych tą decyzja prac, sięgających dziesiątek tysięcy złotych. Wobec tego, nawet wygranie sprawy przed sądem będzie oznaczało konieczność doprowadzenia z kolei gruntu do stanu obecnego, co będzie się wiązało z dalszymi kosztami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na wniosek skarżącego sąd może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania objętego skargą aktu lub czynności w całości lub w części, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z mocy powołanego przepisu, przewidziana w nim ochrona tymczasowa znajduje zastosowanie także w stosunku do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2014 r., wydanej na skutek wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. (utrzymaną w mocy decyzją SKO z dnia [...] grudnia 2013 r.). Wniosek skarżącego odnosi się natomiast do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji Burmistrza Miasta [...]. Z uwagi na zawarty w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "w granicach tej samej sprawy" przyjmuje się, że instytucją wstrzymania wykonania objęte mogą być oprócz aktu zaskarżonego także akty wydane w pierwszej instancji, jak i akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym tj. o stwierdzenie nieważności czy o wznowienie postępowania [tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 1.12. 2011 r., I FZ 404/2011, www.nsa.gov.p]. Z tego względu uznano, że dopuszczalny jest wniosek J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. kończącej postępowanie, które następnie wznowiono, a wydana w wyniku powyższego decyzja SKO jest obecnie przedmiotem skargi. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazuje jako przesłanki uwzględnienia wniosku strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (postanowienie NSA z 20.01.2012 r. II FZ 819/2011, www.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki to natomiast takie prawne lubi faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 3.08.2006 r. II SA/Bk 352/06, www.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na grożące niebezpieczeństwa wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona winna zatem szczególnie wnikliwie uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania określonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania w stosunku do niej przedmiotowej instytucji. Twierdzenia skarżącego powinny być ponadto poparte dokumentami źródłowymi, które umożliwiłyby weryfikację podanych twierdzeń (postanowienie NSA z 6.03.2012 r. I O 116/12, www.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze odmówiono uwzględnienia wniosku J. S. Poza lakonicznym uzasadnieniem wskazującym na możliwość powstania "niewspółmiernie wielkiej szkody" w związku z koniecznością wydania "dziesiątek tysięcy złotych" na wykonanie nakazanego decyzją Burmistrza Miasta [...] stawu, nie został on dostatecznie umotywowany. Strona powołała się bowiem na potrzebę wydatkowania określonej kwoty pieniężnej, bez równoczesnego przedstawienia jednak swojej sytuacji majątkowej i bez dokładnego wyliczenia kosztów związanych z wykonaniem zawartych w decyzji Burmistrza Miasta [...] robót i ewentualnym powrotem do stanu poprzedniego. W takim stanie rzeczy nie jest możliwe dokonanie oceny rozmiaru ewentualnej szkody w kontekście sytuacji materialnej strony. Natomiast przedstawiona w skardze pozostała argumentacja odnosi się stricte do kwestii legalności objętych nią decyzji, dlatego też nie może być brana pod uwagę przy analizie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu (na podstawie akt sprawy) okoliczności przemawiających za potrzebą uwzględnienia wniosku strony. Z podanych powodów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.