II SA/Rz 1483/15
PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-11-24
Skład orzekający: Elżbieta Mazur-Selwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie ustanowienia adwokata jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. utrzymuje w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy (w tym ustanowienia adwokata), jest niedopuszczalne. Sąd administracyjny w tym przypadku orzeka jako sąd drugiej instancji, a przepisy P.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie.Stan faktyczny
J. W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Referendarz sądowy odmówił ustanowienia dla niej adwokata. WSA utrzymał w mocy postanowienie referendarza. J. W. złożyła zażalenie na postanowienie WSA. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie J. W.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1483/15 o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w zakresie pkt II. o odmowie ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie.
II SA/Rz 1483/15
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2015 r. nr [...], o odmowie przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów opłat za gaz, energię elektryczną, wywóz śmieci, wodę i drobne remonty.
Postanowieniem z 16 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1483/15 WSA utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 4 listopada 2015 r. w zakresie pkt II. o odmowie ustanowienia adwokata.
W dniu 20 listopada 2015 r. J. W. złożyła w Sądzie zażalenie na postanowienie WSA z 16 listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Na wstępie wyjaśnić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną po tej dacie, dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.), stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.
Zgodnie z tym przepisem rozpatrując sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 P.p.s.a., ani żaden inny przepis P.p.s.a. nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji.
W związku z powyższym zażalenie wniesione przez J. W. na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło