II SA/Rz 149/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Maciej Kobak /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [....] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych studentów uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [....] z dnia [...] października 2017 r. nr [...]. Przedmiotem skargi K. W. (dalej w skrócie: "skarżący") jest decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] grudnia 2017 r. [...], wydana w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych studentów. Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu 14 września 2017 r. K. W. zwrócił się z wnioskiem do Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów Wydziału Medycznego Kierunku Fizjoterapia. Jako podstawę wniosku wskazał średnią ocen zaliczonego roku studiów 2016/2017 oraz osiągnięcia naukowe. Wraz z wnioskiem przedłożył m. in. dokumenty w postaci wypełnionego Załącznika Nr 6-A do Regulaminu przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2016 r., oraz zaświadczenie z dnia 30 sierpnia 2017 r. o prowadzeniu badań naukowych Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] odmówiła przyznania skarżącemu stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."), w zw. z art. 173 ust. 1 pkt. 3, art. 174, art. 175 ust. 2-4, art. 177 ust. 1, 3-5, art. 181 ust. 1, 1a, 3-6, art. 184, art. 186 i art. 207 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 – dalej w skrócie: "p.s.w.") oraz Regulamin przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2016 r. ze zm. (dalej w skrócie: "Regulamin"), stanowiący załącznik do Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. W uzasadnieniu decyzji Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazała, że na podstawie art. 186 ust. 1 p.s.w. Rektor w porozumieniu z Zarządem Uczelnianej Rady Samorządu Studentów U[...] ustalił szczegółowe kryteria przyznawania stypendium Rektora dla najlepszych studentów, o których mowa w rozdziałach I-II, V i VII-IX Regulaminu. W myśl § 17 ust. 1 Regulaminu, stypendium Rektora dla najlepszych studentów może otrzymać nie więcej niż 10 % wszystkich studentów danego kierunku studiów, a w przypadku gdy liczba studentów na kierunku jest mniejsza niż dziesięć, stypendium Rektora dla najlepszych studentów może być przyznane jednemu studentowi. Odwoławcza Komisja Stypendialna podała, że uwzględniając kryteria do przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów określone u.p.w. i Regulaminem, do oceny wniosku skarżącego zastosowała metodę punktową i za średnią ocen przyznała mu 45,80 punktów. Skarżącemu nie przyznano natomiast żadnego punktu z tytułu osiągnięć naukowych. Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazała, ze liczba punktów uzyskanych przez skarżącego oraz pozycja, którą zajął na liście rankingowej nie uprawnia go do przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów, gdyż przedstawione we wniosku osiągnięcia naukowe oraz liczba uzyskanych punktów nie kwalifikują go do grupy 10% najlepszych studentów. Skarżący zwrócił się do Odwoławczej Komisji Stypendialnej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podał, że załącznik wniosku, przedstawiony na okoliczność pomocy w prowadzonych badaniach naukowych, nie uzyskał akceptacji ze względu na brak daty prowadzonych badań. Skarżący wniósł o uwzględnienie nowego zaświadczenia zawierającego kompletne informacje. Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2017 r. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołała art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 173 ust. 1 pkt. 3, art. 174, art. 175 ust. 2-4, art. 177 ust. 1, 3-5, art. 181 ust. 1, 1a, 3-6, art. 184, art. 186 i art. 207 ust. 1, 2 i 4 p.s.w. oraz Regulamin przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2016 r. ze zm. stanowiący załącznik do Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Uzasadniając swoje stanowisko Odwoławcza Komisja Stypendialna podała, że po ponownej analizie wniosku dotyczącego przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów, dokonanej z uwzględnieniem wymogów określonych ustawą p.s.w. i Regulaminem przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu [...], stwierdziła, iż brak było przesłanek do wezwania skarżącego do uzupełnienia dokumentów, gdyż nie wykazano braku kompletności wniosku w postaci braku dokumentu potwierdzającego spełnienie któregokolwiek z kryterium oceny wniosku. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie obowiązujących przepisów prawa, a ponadto Odwoławcza Komisja Stypendialna podjęła wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, opierając swoje działania na złożonym przez studenta wniosku, który stanowił - zgodnie ze złożonym oświadczeniem - całokształt dokumentacji poświadczającej spełnienie kryteriów oceny wniosku. Prawidłowo również przyznano skarżącemu liczbę punktów za poszczególne osiągnięcia oraz za średnią ocen. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Odwoławcza Komisja Stypendialna stwierdziła, że z dołączonego zaświadczenia nie wynika, czy badania naukowe zrealizowane były podczas ostatniego zaliczonego roku studiów, tj. w roku akademickim 2016/2017. Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazała również, że Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego i uczelnianym organem samorządu doktorantów dokonuje podziału dotacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na dany rok kalendarzowy. Odwoławcza Komisja Stypendialna dysponuje jedynie środkami przeznaczonymi przy podziale dotacji i nie ma możliwości sfinansowania świadczeń pomocy materialnej z innego funduszu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący wniósł o zmianę, ewentualnie uchylenie, zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie § 28 pkt 3 Regulaminu poprzez zaniechanie wezwania go do uzupełninia braków formalnych wniosku, wobec uznania, że zawiera on braki. Skarżący podniósł również, że przedłożył komplet dokumentów na okoliczność istnienia po jego stronie osiągnięć naukowych, natomiast organ błędnie przyjął, ze nie przedstawił on dokumentu, z którego wynikałaby konkretna data zaistnienia zdarzenia badania naukowego. W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn w niej wywiedzionych, bowiem Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 3 p.s.w., student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Z kolei w myśl art. 181 ust. 1 p.s.w., stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8 ustawy, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego (art. 186 ust. 1 p.s.w.). Decyzja o przyznaniu stypendium ma charakter uznaniowy. Należy jednak wskazać, że uznanie administracyjne nie oznacza dowolności w trakcie podejmowania rozstrzygnięcia, a wydanie decyzji odmownej wymaga przede wszystkim szczególnie starannego i rzetelnego oraz szczegółowego wykazania przesłanek warunkujących nieprzyznanie określonego prawa oraz przedstawienia w taki sam sposób, że przesłanki te nie zostały spełnione przez stronę, albo że wystąpiły okoliczności uzasadniające jego odmowę. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 207 ust. 1 p.s.w., do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną w sprawie stypendium rektora dla najlepszych studentów, stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a., oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Rektor Uniwersytetu [...] wprowadził Regulamin przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu [...]. Zgodnie z § 17 ust. 1 Regulaminu, stypendium Rektora dla najlepszych studentów może otrzymać nie więcej niż 10% wszystkich studentów danego kierunku studiów, a w przypadku, gdy liczba studentów na kierunku jest mniejsza niż dziesięć, stypendium Rektora dla najlepszych studentów może być przyznane jednemu studentowi. O stypendium Rektora dla najlepszych studentów może ubiegać się m. in. student Uniwersytetu [...], który jest studentem co najmniej II roku studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia, lub studiów jednolitych magisterskich albo I roku studiów drugiego stopnia (pod warunkiem, że rozpoczął je w ciągu roku od ukończenia studiów pierwszego stopnia) oraz spełnia łącznie następujące kryteria: - w ostatnim zaliczonym roku studiów uzyskał wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne, lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym, z zastrzeżeniem, że przy ocenie wniosku nie są brane pod uwagę osiągnięcia uzyskane w trakcie urlopu dziekańskiego, - zaliczył poprzedni rok studiów (semestr zimowy i letni) w terminach określonych w corocznym zarządzeniu Rektora U[...] w sprawie organizacji roku akademickiego oraz wypełnił wszystkie obowiązki studenta wynikającego z Regulaminu studiów U[...] konieczne do zaliczenia roku i został wpisany na listę studentów kolejnego roku studiów. Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 Regulaminu, do wniosku o przyznanie stypendium Rektora dla najlepszych studentów, studenci II roku studiów i wyżej oraz I roku studiów II stopnia, mają obowiązek dołączyć: a) potwierdzenie zaliczenia ostatniego roku studiów oraz średniej ocen obliczonej zgodnie z zasadami zakreślonymi w zał. nr 10 do Regulaminu; b) (w zależności od rodzaju przedstawionych osiągnięć) odpowiednio: - zał. nr 6-A - osiągnięcia naukowe, - zał. 6-B - osiągnięcia artystyczne, - zał. nr 6-C - osiągnięcia sportowe oraz określić kategorię osiągnięcia, jego zasięgu lub rodzaju zgodnie z kryteriami zawartymi w zał. nr 10 do Regulaminu; c) zaświadczenia (załączniki) potwierdzające uzyskane osiągnięcia, ponumerowane i przypisane do poszczególnych osiągnięć. Jeżeli wniosek o przyznanie stypendium Rektora dla najlepszych studentów jest niekompletny lub nieprawidłowo wypełniony, na podstawie § 9 ust. 2 pkt c. Regulaminu, Odwoławcza Komisja Stypendialna wzywa do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pouczając jednocześnie, iż nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Zgodnie z § 21 ust. 1 Regulaminu, na pierwszym posiedzeniu Odwoławcza Komisja Stypendialna rozpatruje wnioski o przyznanie stypendium Rektora dla najlepszych studentów złożone w terminach porządkowych, o których mowa w § 26 pkt b, natomiast zgodnie z § 21 ust. 3 Regulaminu, na kolejnych posiedzeniach rozpatrywane są wnioski złożone po terminie porządkowym oraz wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wraz z wnioskiem o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 skarżący przedłożył wypełniony załącznik nr 6-A do Regulaminu, w którym wykazał współudział/aktywną pomoc w prowadzeniu badań naukowych w przedmiocie problematyki wad postawy, stabilności posturalnej, oraz aktywności fizycznej dzieci urodzonych przedwcześnie i o czasie oraz dzieci niewidomych i niedowidzących. Jako datę zaistnienia zdarzenia skarżący wpisał "24 listopada 2016 r.", natomiast jako miejsce zaistnienia zdarzenia – "Szkołę Podstawową nr 14 w P.". Przedłożył również zaświadczenie z dnia 30 sierpnia 2017 r. o prowadzeniu powyższych badań naukowych. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu stypendium rektora dla najlepszych studentów Odwoławcza Komisja Stypendialna podała, że uwzględniając kryteria do przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów określone w p.s.w. i Regulaminie, do oceny wniosku skarżącego zastosowała metodę punktową i za średnią ocen przyznała mu 45,80 punktów. Skarżącemu nie przyznano natomiast żadnego punktu z tytułu osiągnięć naukowych. Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazała, ze liczba punktów uzyskanych przez skarżącego oraz pozycja, którą zajął na liście rankingowej nie uprawnia go do przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów, gdyż przedstawione we wniosku osiągnięcia naukowe oraz liczba uzyskanych punktów nie kwalifikują go do grupy 10% najlepszych studentów. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przedkładając w załączeniu zaświadczenie z dnia 10 stycznia 2017 r., w którym stwierdzono, że w 2016 r. brał on czynny udział w badaniach realizowanych w ramach projektu naukowego na Wydziale Medycznym w Instytucie Fizjoterapii. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2017 r. W uzasadnieniu decyzji Odwoławcza Komisja Stypendialna stwierdziła, iż brak było przesłanek do wezwania skarżącego do uzupełnienia dokumentów, gdyż nie wykazano braku kompletności wniosku w postaci braku dokumentu potwierdzającego spełnienie któregokolwiek z kryterium oceny wniosku. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie obowiązujących przepisów prawa, a ponadto Odwoławcza Komisja Stypendialna podjęła wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, opierając swoje działania na złożonym przez studenta wniosku, który stanowił - zgodnie ze złożonym oświadczeniem - całokształt dokumentacji poświadczającej spełnienie kryteriów oceny wniosku. Prawidłowo również przyznano skarżącemu liczbę punktów za poszczególne osiągnięcia oraz za średnią ocen. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Odwoławcza Komisja Stypendialna stwierdziła, że z dołączonego zaświadczenia nie wynikało, czy badania naukowe zrealizowane były podczas ostatniego zaliczonego roku studiów, tj. w roku akademickim 2016/2017. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji należy na wstępie wyjaśnić, że kontrola sądowa rozstrzygnięć podejmowanych w ramach uznania administracyjnego zasadniczo ogranicza się do tego, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem z zachowaniem przewiedzianych procedur. Ocena pod kątem kryteriów słuszności i celowości prowadzona jest wyłącznie w zakresie ustalenia, czy organy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, albowiem podejmowanie decyzji uznaniowej nie może oznaczać dowolności i arbitralności (tak również w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 15 marca 2018 r. III SA/Gd 1057/17). Jak już wyżej wskazano, stosownie do art. 207 ust. 1 p.s.w., do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. W wyroku z dnia 8 listopada 2000 r. SK 19/99 Trybunał Konstytucyjny wyraził stanowisko, zgodnie z którym, odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii szkoły wyższej. Pogląd ten podzielony został w pełni w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2011r. I OSK 1304/11). Oznacza to, że Odwoławcza Komisja Stypendialna, jako podmiot zobowiązany do przestrzegania przepisów procedury administracyjnej, powinna była poczynić ustalenia odzwierciedlone w zebranym materiale dowodowym, a następnie przedstawić je w uzasadnieniu wydanych decyzji – zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu, wymóg ten nie został w niniejszej sprawie spełniony. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości odnośnie powołanych przez skarżącego okoliczności, obowiązkiem Odwoławczej Komisji Stypendialnej było należyte przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, co potwierdza treść § 9 ust. 2 pkt c. Regulaminu. Należy przy tym zauważyć, że w treści wniosku o przyznanie stypendium skarżący precyzyjnie wskazał datę zdarzenia, przedłożył również zaświadczenie potwierdzające jego udział w projekcie naukowym. Zaświadczenie to zostało opatrzone datą 30 sierpnia 2017 r. i wynika z niego, że udział skarżącego w projekcie naukowym nie był incydentalny, lecz trwa już pewien okres czasu. Skoro zatem w ocenie Odwoławczej Komisji Stypendialnej data zaistnienia zdarzenia w postaci badań naukowych budziła wątpliwości, była ona zobligowana wystąpić do skarżącego o uzupełnienie dokumentacji w tym zakresie. Dopiero zaniechanie uzupełnienia materiału dowodowego przez skarżącego, dałoby podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia w oparciu o zgromadzone dokumenty. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby Odwoławcza Komisja Stypendialna wzywała skarżącego do uzupełnienia materiału dowodowego w tym zakresie. Organ w żaden sposób nie odniósł się również do treści zaświadczenia przedłożonego przez skarżącego wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca, zostały wydane z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Fakt, że w sprawie to na stronie spoczywa obowiązek udokumentowania istotnych dla wniosku informacji, nie może sankcjonować całkowitej bierności organu w postępowaniu wyjaśniającym. Stanowiłoby to zaprzeczenie zasady oficjalności postępowania dowodowego (art. 77 k.p.a.). Uzasadnienie decyzji, poza wskazaniem i wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia, ma być dla strony źródłem informacji o sposobie rozumowania organu podejmującego decyzję i przyjętych przez niego założeniach, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji z dnia [...] października 2017 r. ogranicza się jedynie do wskazania ilości przyznanych skarżącemu punktów. Natomiast w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie zostały zawarte żadne ustalenia świadczące o tym, że podjęto wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również, że w sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono materiał dowodowy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest ogólnikowe i nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 k.p.a. Odwoławcza Komisja Stypendialna nie wyjaśniła w nim, na czym polegały "podjęte wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy". Ponadto stwierdzając w uzasadnieniu, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest bezzasadny, gdyż "z dołączonego zaświadczenia nie wynika czy badania naukowe zrealizowane były podczas ostatniego zaliczonego roku studiów, tj. w roku akademickim 2016/2017", Odwoławcza Komisja Stypendialna nie odniosła się w żaden sposób do treści zaświadczenia z dnia 10 stycznia 2017 r. Wreszcie budzi wątpliwości dokonana przez Odwoławczą Komisję Stypendialną interpretacja § 9 ust. 2 pkt c. Regulaminu, iż znajduje on zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy wniosek o przyznanie stypendium nie jest kompletny. Tymczasem § 9 ust. 2 pkt c. Regulaminu stanowi, że student jest wzywany do uzupełnienia wniosku "niekompletnego lub nieprawidłowo wypełnionego". Należy przy tym wskazać, że dokumenty, które student ma obowiązkowo dołączyć do wniosku o przyznanie stypendium Rektora dla najlepszych studentów, stanowią jego integralną część, zaś ich ewentualne braki winny skutkować wezwaniem przez Odwoławczą Komisję Stypendialną do uzupełnienia wniosku jako "nieprawidłowo wypełnionego". Na marginesie Sąd wskazuje, że nie do przyjęcia jest zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji interpretacja Regulaminu, że student przedkładający dokument zawierający braki ma być traktowany gorzej niż student, który takiego dokumentu w ogóle nie przedkłada. Brak prawidłowego uzasadnienia zaskarżonej decyzji uniemożliwia ustalenie, czy Odwoławcza Komisja Stypendialna nie przekroczyła granic przyznanego jej zakresu uznania administracyjnego. Należy również podkreślić, że z uzasadnienia decyzji strona uzyskuje informację o ustalonym i przyjętym przez organ do rozpoznania stanie faktycznym oraz o swojej sytuacji prawnej. Reasumując sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona z uwagi na stwierdzone naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 207 ust. 1 i 4 p.s.w. Powyższa ocena uzasadniała uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Rozpoznając ponownie sprawę, Odwoławcza Komisja Stypendialna dokona wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego oraz ustosunkuje się do zarzutów, wyjaśnień i twierdzeń skarżącego składanych w toku postępowania, a ich analizę, ocenę i wnioski z niej płynące przedstawi w uzasadnieniu decyzji spełniającej wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, jak również poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2017 r. nr [...].