II SA/Rz 15/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "L." L. L., D. H., spółka jawna na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę. "L." L. L., D. H., spółka jawna zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie rozstrzygnięcia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2008 r., w tym także postanowienie tegoż organu Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] o nałożeniu kary grzywny w celu przymuszenia w wysokości 6.000 zł. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Jego wysokość niniejszej sprawie obliczona została zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) na kwotę 240 zł. Pismem doręczonym w dniu 28 stycznia 2009 r. Sąd wezwał skarżącą spółkę o uiszczenie wpisu oraz złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji i umocowanie do reprezentowania - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualny na dzień wniesienia skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo wezwania i upływu wyznaczonego terminu wpis nie został uiszczony, nie złożono też dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3). W zaistniałej sytuacji, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.