II SA/Rz 1501/14

St. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych i ustanowić dla niego adwokata. J. P. w terminie do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł od wniesionej skargi, wnioskiem złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata). Wg uzasadnienia wniosku i zawartego w nim oświadczenia, jest osobą niepracującą i pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z rodzicami, który są osobami niepełnosprawnymi w stopniu znacznym – wymagającymi ze względu na bardzo zły stan zdrowia stałej opieki i pomocy, on sam zaś w stopniu umiarkowanym (potwierdzają to zalegające w aktach sprawy orzeczenia Powiatowego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności). Posiadany przez nich majątek obejmuje dom o pow. 200 m², znajdujący się w nienajlepszym stanie technicznym. Na uzyskiwane dochody składa się pobierany przez skarżącego zasiłek pielęgnacyjny (153 zł) oraz renty rodziców (547 i 978 zł). Skarżący posiada zaciągnięty kredyt studencki, który w przypadku braku możliwości ukończenia studiów, podlegałby natychmiastowej spłacie. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego zastępcy prawnego objęte jest całkowitym prawem pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania – art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wedle powyższego, jedynym kryterium przyznawania prawa pomocy jest sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są). Opierając się na udzielonych przez skarżącego informacjach dot. sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodowej należy stwierdzić, że warunek ten w niniejszej sprawie został przez niego spełniony. Jako osoba niepracująca i praktycznie nie uzyskująca dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców. Mimo dysponowania przez nich stałymi źródłami dochodów z pobieranych rent, ich łączną wysokość (razem z zasiłkiem pielęgnacyjnym skarżącego 1678 zł. netto) należy uznać za pozostającą na poziomie minimum socjalnego i niewystarczającą do pokrycia wszystkich niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem 3 osób, a tym samym do wygospodarowania dodatkowych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie dokonał co prawda kwotowego wyszczególnienia ponoszonych wydatków, niemniej jednak w odniesieniu do tak typowych i niezbędnych, jak zakup żywności, opłaty za tzw. media, ogrzewanie, wskazana kwota dochodów bez wątpienia nie może być uznana za wygórowaną. W przypadku skarżącego istotną okolicznością, która w tym kontekście nie może być pominięta, jest zły stan zdrowia jego rodziców (szczegółowo opisany w uzasadnieniu wniosku PPF) – pozbawionych możliwości samodzielnej egzystencji (jedno z nich jest osobą leżącą, drugie porusza się na wózku inwalidzkim), co z pewnością generuje dodatkowe wydatki związane z opieką nad nimi i leczeniem. Wnioskodawca nie posiada też żadnych składników majątkowych ani oszczędności, przy pomocy których mógłby wywiązać się z obowiązku poniesienia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Powyższe prowadzi do uznania zasadności wniosku J. P. w pełnym objętym nim zakresie (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata), co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.