II SA/Rz 1511/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy - postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi Postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. O fakcie uchybienia terminu skarżący dowiedział się najpóźniej w dniu doręczenia postanowienia z dnia 10 listopada 2015 r. a zatem w dniu 16 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 20 akt sądowych). W postanowieniu tym wyjaśniono skarżącemu, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 8 października 2015 r. (czwartek). W zażaleniu na postanowienie z dnia 10 listopada 2015 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wniosek ten został nadany za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej – platformy ePUAP w dniu 24 listopada 2015 r. Skarżący ponowił wniosek w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać merytorycznie rozpoznany i podlega odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z dyspozycją art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z art. 88 p.p.s.a wynika natomiast, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że nie budzi wątpliwości, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 8 października 2015 r. Skarżący złożył 2 skargi przesyłając je w dniu 9 października 2015 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej – jedną do Sądu, a drugą do Kolegium. Obydwie skargi zostały złożone zatem po dacie 8 października 2015 r. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczyną jego uchybienia była niewiedza skarżącego w zakresie daty upływu terminu do złożenia skargi. Przyczyna ta ustała najpóźniej w dniu 16 listopada 2015 r., kiedy skarżący odebrał przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z dnia 10 listopada 2015 r. W postanowieniu tym wyjaśniono skarżącemu, że wobec faktu doręczenia mu zaskarżonej decyzji w dniu 8 września 2015 r., 30 - dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 8 października 2015 r. (czwartek). Od tego dnia rozpoczął zatem bieg 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upłynął zatem w dniu 23 listopada 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej – platformy ePUAP w dniu 24 listopada 2015 r., czyli z uchybieniem terminu do dokonana tej czynności zakreślonego w art. 87 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Jednakże wobec złożenia wniosku z uchybieniem terminu, sąd zaniechał wzywania do jego podpisania, ponieważ nie miałoby to wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 p.p.s.a.