II SA/Rz 1516/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku B.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na opisaną w sentencji decyzję B.J. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem obowiązujących porządku prawnego, a zatem jej wykonanie byłoby nie do pogodzenia z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą państwa prawnego. Uiszczenie nałożonej na skarżącego kary pieniężnej wyrządzi znaczną szkodę, gdyż w istocie pozbawi go środków na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Co również istotne, w tożsamych stanach faktycznych decyzje Dyrektorów Izb Celnych wydane w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za urządzanie gier na zakładach poza kasynami gry są uchylane przez sądy administracyjne, wobec czego zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia przez Skarb Państwa odpowiedzialności odszkodowawczej w przypadku konieczności zwrotu uiszczonej kary. Postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Decyzja nakładająca na skarżącego karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Posiada zatem atrybut wykonalności i nadaje się do wstrzymania. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak, że jej wykonanie może spowodować dla niego skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. W dołączonych do wniosku dokumentach (kopia zeznania PIT-36, zestawienie zapisów w księdze przychodów i rozchodów) wskazał, jaki wypracował dochód 2014 r. oraz pierwszych ośmiu miesiącach 2015 r. jednakże nie wyjaśnił na jaki cel go przeznaczył. Nie wyjawił również, czy posiada jakiekolwiek oszczędności umożliwiające uiszczenie kary określonej zaskarżoną decyzją, koncentrując się wyłącznie na osiąganych obecnie dochodach. Nie uprawdopodobnił zatem, jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej takiej kwoty przed zakończeniem postępowania sądowego. Końcowo wyjaśnić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.