II SA/Rz 1523/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lutego 2026 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 18 września 2025 r. nr 1801-IOA.4246.50.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z 31 października 2025 r. L. Sp. z o.o. w W. reprezentowana przez kuratora - adw. M. B. – wniosła skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 18 września 2025 r. nr 1801-IOA.4246.50.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 9 grudnia 2025 r. wezwano kuratora Spółki – adw. M. B. - do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi oraz zaświadczenia sądu o którym mowa w art. 42 § 2 kodeksu cywilnego), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."). Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny kuratora strony skarżącej. Ze znajdującego się w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca wezwanie nie została przez kuratora odebrana. Z danych uzupełniających UPD wynika, że dokument został doręczony w dniu 23 grudnia 2025 r. (pierwsze UPD – 9 grudnia 2025 r., powtórne UPD – 17 grudnia 2025 r.). Zgodnie z treścią art. 74a § 8 P.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma (doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Zatem należy przyjąć, że ww. wezwanie zostało doręczone w dniu 23 grudnia 2025 r. Wobec powyższego termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 30 grudnia 2025 r. (wtorek). W zakreślonym terminie kurator Spółki nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Należy także wyjaśnić, że z dniem 5 listopada 2025 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dokonana ustawą z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r., poz. 1427), która zmieniła brzmienie art. 46 § 3 P.p.s.a. Od dnia 5 listopada 2025 r. sądy administracyjne mają obowiązek poszukiwania drogą elektroniczną danych w postaci nr KRS a tym samym i danych wykazujących umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Jednakże zgodnie art. 2 ww. ustawy nowelizującej - "Do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do zażaleń uwzględnionych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą". Z uwagi na brzmienie ostatnio wskazanego przepisu, pomimo nowelizacji P.p.s.a., w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące sprzed daty 5 listopada 2025 r. To oznacza, że Sąd nie miał obowiązku poszukiwania numeru Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej a tym samym badania umocowania do wniesienia skargi. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca – reprezentowana przez kuratora w osobie adw. M. B. mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie wykonała wezwania i nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi), jak również nie przedłożyła zaświadczenia sądu, o którym mowa w art. 42 § 2 kodeksu cywilnego, o ustanowieniu jej kuratorem skarżącej Spółki. Wobec powyższego nieuzupełnienie w zakreślonym terminie ww. braków formalnych powoduje, że przedmiotowej skardze nie można nadać dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.