II SA/Rz 1524/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 17 września 2025 r. nr 1801-IOA.4246.55.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 31 października 2025 r. L. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji. W skardze jako osoba reprezentująca Spółkę wskazana została adwokat M. B. działająca jako kurator Spółki. Spółkę wezwano do usunięcia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji Strony skarżącej tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi oraz zaświadczenia sądu, o którym mowa w art. 42 § 2 Kodeksu cywilnego. Wezwanie to doręczone zostało wskazanemu kuratorowi Spółki w dniu 24 grudnia 2025 r., co nastąpiło w trybie art. 74a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Przepis ten przewiduje, że w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia (o możliwości odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego wraz z podaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu), przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Natomiast w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W warunkach sprawy pierwsze zawiadomienie miało miejsce 9 grudnia 2025 r., zaś drugie zawiadomienie 17 grudnia 2025 r. Doręczenie wezwania nastąpiło więc 24 grudnia 2025 r. Do dnia 31 grudnia 2025 r. Spółka nie dokonała czynności, o które była wzywana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jak stanowi z kolei art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Mając powyższe regulacje na uwadze należy stwierdzić, że osoba działająca imieniem osoby prawnej zobowiązana jest do przedstawienia łącznie ze skargą (będącą pierwszą czynnością w sprawie) dokumenty, które będą wykazywały jej umocowanie. W przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, a taką jest skarżąca Spółka, tego rodzaju dokumentem jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie został on jednak w niniejszej sprawie przedłożony, jak też nie nadesłano zaświadczenia sądowego o granicach reprezentacji Spółki przez kuratora, o którym to zaświadczeniu mowa jest we wspomnianym art. 42 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Brak przedstawienia wskazanych dokumentów sprawia, że Sąd nie ma możliwości zbadania, czy osoba podana jako kurator Spółki jest rzeczywiście umocowana do działania jej imieniem, a więc także do wniesienia niniejszej skargi. W związku zatem z faktem, że Spółka nie uzupełniła braku formalnego złożonej skargi, bowiem nie przedłożyła odpisu z KRS i zaświadczenia sądowego o granicach jej reprezentacji przez kuratora, a termin w tym zakresie upłynął względem niej bezskutecznie z dniem 31 grudnia 2025 r., skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. Końcowo Sąd zaznacza, że w dniu 5 listopada 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w art. 1 pkt 1 zmieniła brzmienie art. 29 ust. 1 P.p.s.a. w ten sposób, że wskazała, iż złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. Zgodnie jednakże z art. 2 powołanej ustawy nowelizującej, do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec zatem złożenia skargi w niniejszej sprawie w dniu 31 października 2025 r., a więc przed dniem wejścia w życie przedmiotowej noweli, Sąd obowiązany był stosować dotychczasową treść art. 29 ust. 1 P.p.s.a.