II SA/Rz 1527/25
PostanowienieWSA w Rzeszowie2026-01-22
Skład orzekający: SWSA Karina Gniewek-Berezowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez kuratora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który nie przedłożył dokumentów wykazujących umocowanie do reprezentacji spółki, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga złożona przez kuratora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który mimo wezwania sądu nie przedłożył dokumentów wykazujących jego umocowanie do reprezentacji spółki (odpisu KRS oraz zaświadczenia sądu o ustanowieniu kuratorem), powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brak wykazania umocowania jest brakiem formalnym, którego nieusunięcie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Spółka L. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. Skarga zawierała braki formalne w postaci braku dokumentów wykazujących umocowanie kuratora do reprezentacji spółki. Sąd wezwał kuratora do uzupełnienia braków, jednak wezwanie nie zostało odebrane przez kuratora, a braki nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 17 września 2025 r. nr 1801-IOA.4246.59.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji - postanawia - odrzucić skargę.
L. Sp. z o.o. w W. – reprezentowana przez kuratora adw. M.B. złożyła w dniu 31 października 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 17 września 2025 r. nr 1801-IOA.4246.59.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji.
Wobec tego, że skarga zawierała braki formalne zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2025 r. wezwano adw. M.B. – kuratora strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi oraz zaświadczenia sądu o którym mowa w art. 42 § 2 kodeksu cywilnego), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."). Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie ww. braku formalnego skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało przesłane za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny kuratora strony skarżącej. Ze znajdującego się w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia (identyfikator poświadczenia: ePUAP-[....,]) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca wezwanie nie została odebrana. Z danych uzupełniających UPD wynika, że dokument został uznany za doręczony 24 grudnia 2025 r. (pierwsze UPD – 9 grudnia 2025 r., powtórne UPD – 17 grudnia 2025 r.). Zgodnie z treścią art. 74a § 8 P.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma (doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi mijał z dniem 31 grudnia 2025 r. (środa).
Pomimo wezwania i upływu wskazanego terminu braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Należy także wyjaśnić, że z dniem 5 listopada 2025 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dokonana ustawą z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 1427), która zmieniła brzmienie art. 46 § 3 P.p.s.a. Od dnia 5 listopada 2025 r. sądy administracyjne mają obowiązek poszukiwania drogą elektroniczną danych w postaci nr KRS a tym samym i danych wykazujących umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Jednakże zgodnie art. 2 ww. ustawy nowelizującej - "Do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do zażaleń uwzględnionych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą". Z uwagi na brzmienie ostatnio wskazanego przepisu, pomimo nowelizacji P.p.s.a., w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące sprzed daty 5 listopada 2025 r. To oznacza, że Sąd nie miał obowiązku poszukiwania numeru Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej a tym samym badania umocowania do wniesienia skargi.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca – reprezentowana przez kuratora w osobie adw. M.B. mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie wykonała wezwania i nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi), jak również nie przedłożyła zaświadczenia sądu o którym mowa w art. 42 § 2 kodeksu cywilnego, o ustanowieniu jej kuratorem skarżącej Spółki.
Nieuzupełnienie zaś w zakreślonym terminie wskazanego wyżej braków formalnych powoduje, że przedmiotowej skardze nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło