II SA/Rz 1533/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z/s w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Opisaną w sentencji decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [.] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [.] listopada 2014 r. nr [.] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Rozstrzygnięcie to doręczono adresatowi w dniu 2 września 2015 r. i wydano pełnomocnikowi AP. W dniu 5 października 2015 r. skarżąca Spółka nadała w placówce pocztowej, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na ww. decyzję tego organu z dnia 28 sierpnia 2015 r., którą organ przekazał do Sądu w dniu 2 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana "Ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z przedstawionych okoliczności faktycznych wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 2 września 2015 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 2 października 2015 r. (piątek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem skargę nadano w dniu 5 października 2015 r. (poniedziałek), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 Ppsa orzeczono w sentencji postanowienia.