II SA/Rz 1540/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. H. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w Rzeszowie z dnia 8 października 2025 r. nr OA.7721.5.2.2025 w przedmiocie stwierdzenie braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. W dniu 28 listopada 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P. H. (dalej: "skarżący") na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w Rzeszowie z dnia 8 października 2025 r. nr OA.7721.5.2.2025 w przedmiocie stwierdzenie braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Skarga została złożona w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy e-PUAP. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a także opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi, celem doręczenia stronom postępowania, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej w kwocie 5 zł, pouczając jednocześnie, że należy to uczynić w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisów tych zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze znajdującymi się w aktach sądowych urzędowym poświadczeniem doręczenia przesłanej w formie elektronicznej korespondencji sądowej, odpisy zarządzeń wzywających do uiszczenia wymienionych wyżej opłat sądowych zostały odebrane przez skarżącego w dniu 8 grudnia 2025 r. (k. 32 akt sądowych). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wskazanych opłat sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 P.p.s.a., do wniesionej skargi należy dołączyć odpisy skargi, celem doręczenia ich stronom postępowania. Jak jednak stanowi art. 47 § 3 p.p.s.a., w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Natomiast stosownie do art. 235a P.p.s.a., za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jak stanowi art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Analogicznie odrzuceniu podlegają skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a. W rozpoznawanej sprawie odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczania wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi zostały odebrane przez skarżącego w dniu 8 grudnia 2025 r., a zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na wykonanie tych wezwań był dzień 15 grudnia 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wymaganych opłat sądowych. Mając na uwadze powyższe, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 220 § 3 i 3a P.p.s.a. Dodatkowo Sąd zauważa, że skarga nie została przez skarżącego podpisana. Elektronicznym podpisem opatrzono jedynie pismo ogólne z dnia 6 listopada 2025 r., zaś załącznik, w którym zamieszona została treść skargi, nie został takim podpisem opatrzony. Niemniej na obecnym etapie Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do uzupełnienia tego braku, bowiem z przyczyn wyżej wywiedzionych skarga i tak podlegała odrzuceniu.