II SA/Rz 1554/15

WyrokWSA w Rzeszowie2016-06-15

Skład orzekający: Małgorzata Wolska, Ewa Partyka, Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podmiot urządzający gry hazardowe może zostać obciążony kosztami eksperymentu przeprowadzonego przez Służbę Celną w ramach kontroli, nawet jeśli koszty te nie zostały faktycznie poniesione przez Służbę Celną, a jedynie stanowiły kwotę wykorzystaną do odtworzenia możliwości gry?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że podmiot kontrolowany, urządzający gry hazardowe, jest zobowiązany do pokrycia kosztów eksperymentu przeprowadzonego przez Służbę Celną w ramach kontroli. Koszty te obciążają podmiot kontrolowany na mocy przepisów ustawy o Służbie Celnej, które nakładają obowiązek zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w tym kosztów związanych z eksperymentem. Obciążenie kosztami jest niezależne od wyniku eksperymentu i następuje z mocy prawa.
Stan faktyczny
Funkcjonariusze Służby Celnej przeprowadzili kontrolę w zakresie gier hazardowych, w ramach której wykonano eksperyment na automatach do gier, wykorzystując środki pieniężne Izby Celnej w wysokości 10 zł. Naczelnik Urzędu Celnego obciążył kontrolowany podmiot (A Sp. z o.o.) kosztami tego eksperymentu. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Spółka zaskarżyła postanowienia, zarzucając błędną wykładnię przepisów i obciążenie kosztami, które nie zostały faktycznie poniesione.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. Sp. k. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami przeprowadzenia eksperymentu -skargę oddala- Przedmiotem skargi Spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r., nr [...], wydane w przedmiocie obciążenia w/w Spółki kosztami przeprowadzenia eksperymentu. Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu [...] czerwca 2015 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili kontrolę w zakresie prawidłowości urządzania i prowadzenia gier hazardowych w Barze [...] przy ul. [...] w P. W ramach kontroli wykonano eksperyment na urządzeniu do gier [...] nr [...] i [....] nr [...], wykorzystując do tego celu środki pieniężne Izby Celnej w [...] w wysokości 10 zł (łącznie). Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], obciążył podmiot kontrolowany, tj. A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kosztami przeprowadzonego eksperymentu w kwocie 10 zł. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że koszt przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie gier hazardowych w Barze [...] przy ul. [...] w P., na podstawie eksperymentu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej wyniósł 10 zł i obciąża podmiot kontrolowany. Wskazał, że obciążenie właściciela urządzenia jako podmiotu kontrolowanego kosztami eksperymentu jest niezależne od jego wyniku i następuje z uwagi na to, że przepisy zawarte w ustawie o Służbie Celnej tak stanowią. W zażaleniu na to postanowienie A Sp. z o.o. wniosła o jego uchylenie. Spółka zarzuciła naruszenie art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o Służbie Celnej poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w ramach obowiązku zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli mieści się obowiązek pokrycia jej kosztów, w konsekwencji naruszenie art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Celnej poprzez niezasadne obciążenie kosztami eksperymentu w sytuacji, gdy przepisy szczególne nie przewidują takiej możliwości. Koszty nie zostały w rzeczywistości poniesione przez Służbę Celną, gdyż możliwy jest zwrot gotówki, po otwarciu kontrolowanych i zatrzymanych automatów. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, na dzień orzekania przez Sąd obowiązuje tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – zwanej dalej "O.p.") oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 i art. 54 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323, na dzień orzekania przez Sąd obowiązuje tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 990 ze zm.) utrzymał w całości zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu. W uzasadnieniu organ wskazał, że w okolicznościach sprawy funkcjonariusze celni, w ramach kontroli, korzystając z uprawnienia o jakim mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej, przeprowadzili eksperyment na urządzeniach do gier wykorzystując do tego celu kwotę łącznie 10 zł. Zgodnie z art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej stronę obciążają m. in. koszty przewidziane w odrębnych przepisach. Po myśli natomiast art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o Służbie Celnej, podmioty podlegające kontroli - urządzające i prowadzące gry hazardowe, są obowiązane zapewnić warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w tym zapewnić możliwość przeprowadzenia między innymi czynności, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej, tj. przeprowadzenia, w drodze eksperymentu, odtworzenia możliwości gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu. Z treści art. 35 ustawy o Służbie Celnej jednoznacznie wynika, że koszty związane z realizacją obowiązków wynikających z art. 34 tej ustawy, obciążają podmioty podlegające kontroli. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] wniosła o uchylenie w całości postanowień obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenia prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o Służbie Celnej poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w ramach obowiązku zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli mieści się obowiązek pokrycia jej kosztów, a w konsekwencji naruszenie art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Celnej poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na obciążeniu Spółki kosztami eksperymentu w sytuacji, gdy przepisy szczególne nie przewidują takiej możliwości, a nadto obciążenie kosztami w sytuacji gdy nie zostały one przez Służbę Celną poniesione, bowiem możliwy jest zwrot gotówki, po otwarciu kontrolowanych i zatrzymanych automatów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 p 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu postanowienie) nie narusza prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu (z przyczyn określonych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach). Przy czym, jak wynika z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżone postanowienie w powyższym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu. Stan faktyczny sprawy jest niesporny i sprowadza się do ustalenia, że w dniu [...] czerwca 2015 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili w barze [...] w P. eksperyment w postaci gier kontrolnych na urządzeniach do gier "[...]" i [...]", należących do firmy A Sp. z o.o. Sp. k., wykorzystując do tego środki pieniężne Izby Celnej w [...] w wysokości 10 zł (łącznie). Na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. z 2013 r., poz. 1404 ze zm.) funkcjonariusze Służby Celnej przeprowadzając kontrolę są uprawnieni do przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia wadliwości gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu. Ustawodawca nałożył na podmiot podlegający kontroli szereg obowiązków m.in. udzielania wszelkich wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli (art. 32 ust. 2), a na podmioty urządzające i prowadzące gry lub zakłady wzajemne obowiązek zapewnienia możliwości przeprowadzenia czynności, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13 (art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. i) cyt. wyżej. Sąd podziela stanowisko organów co do ustalenia podmiotu zobowiązanego do poniesienia kosztów finansowych eksperymentu przeprowadzanego w ramach kontroli przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych. Kwestie te określone są regulacjami przepisów art. 33 ust. 1 oraz art. 35 ustawy o Służbie Celnej. Według art. 33 ust. 1 ustawy podmioty podlegające kontroli są obowiązane zapewnić warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli. Treść zaś art. 35 tej ustawy obciąża kosztami eksperymentu podmiot kontrolowany stanowiąc, iż koszty związane z realizacją obowiązków określonych w art. 33 ust. 1 tej ustawy, a więc koszty niezbędne dla sprawnego przeprowadzenia kontroli, obciążają podmioty podlegające kontroli. Ustalenie podmiotu obowiązanego oraz wysokość poniesionych kosztów następuje w formie zaskarżalnego postanowienia, o czym stanowią przepisy art. 269 i art. 270a O.p. Wbrew zarzutom skargi, organy właściwie powołały w treści swych rozstrzygnięć art. 267 § 1 pkt 4b O.p., który poszerza koszty postępowania podatkowego o koszty określone w przepisach odrębnych, czyli m.in. w przepisach ustawy o Służbie Celnej. Zdaniem Sądu, organy celne obu instancji wykazały dowodami w postaci protokołów kontroli doraźnej w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych z dnia 16 czerwca 2015 r. (w liczbie 2) fakt poniesienia kosztu eksperymentu w wysokości 10 zł (poniósł je kontrolujący) i prawidłowo kosztami przeprowadzenia tegoż eksperymentu obciążona została skarżąca Spółka. W związku z powyższym zarzuty skargi podważające zasadność obciążenia skarżącej kosztami eksperymentu przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 2015 r., odtworzenia możliwości gry na dwóch automatach, należało uznać za bezzasadne. Chybiona również jest argumentacja zawarta w piśmie skarżącej Spółki z dnia [...] grudnia 2015 r. zatytułowanym "Uzasadnienie uzasadnienia skargi", bowiem nie dotyczy ona skarżonego postanowienia i podstawy prawnej jego wydania. Tym samym nie daje podstawy do wzruszenia tegoż postanowienia. Z tych powodów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło