II SA/Rz 1557/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy - postanawia – umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na drugie dziecko i jednocześnie orzekło o przyznaniu A. P. świadczenia wychowawczego na córkę P. P. w wysokości 500 zł miesięcznie, od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 30 września 2017 r. Z decyzja tą nie zgodził się A. P. i skargą z dnia 11 października 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania podnosząc, że decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], wydaną w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), uwzględniło w całości skargę A. P. i uchyliło własną decyzję z dnia [...] września 2016 r. (pkt I decyzji); uchyliło decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] i w tym zakresie orzekło o przyznaniu A. P. świadczenia wychowawczego na dziecko – P. P. na okres od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia 30 września 2017 r. w wysokości 500 zł miesięcznie (pkt II decyzji); stwierdziło, że wydanie decyzji Kolegium z dnia [...] września 2016 r. nr [...] nie miało miejsca bez podstawy prawnej, ani nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo- administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działalnie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa Jak wynika z akt sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z tego trybu i podzielając w całości argumentację skarżącego w dniu [...] listopada 2016 r. wydało decyzję nr [...], którą działając w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z [...] lipca 2016 r. i w tym zakresie orzekło o przyznaniu świadczenia wychowawczego na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r., stwierdzając jednocześnie, że wydanie decyzji z [...] września 2016 r. nie miało miejsca bez podstawy prawnej ani nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Z informacji uzyskanych od organu wynika, że decyzja wydana w trybie autokontroli nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 9 grudnia 2016 r. W tych okolicznościach, uznać należy, że z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia a tym samym przedmiotu kontroli sądowej, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Z powyższych przyczyn Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.