II SA/Rz 1564/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.D. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 31 października 2024 r. nr W.030.59.2024.JM w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej - postanawia- odrzucić skargę. Decyzją z 31 października 2024 r. nr W.030.59.2024.JM Wójt Gminy [...], po rozpoznaniu wniosków S.D. (dalej: "skarżący"), odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. – dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 104 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej: "k.p.a."). Powyższe rozstrzygnięcie zawierało pouczenie, że stronie od decyzji przysługuje prawo do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wójta Gminy [...], w terminie 14 dni od dnia odebrania decyzji. Strona pouczona także została o treści art. 127a k.p.a. a mianowicie, że w trakcie biegu powyższego terminu może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu, który wydał decyzję, co spowoduje, że z dniem doręczenia oświadczenia o zrzeczeniu się prawa decyzja stanie się ostateczna i prawomocna. Decyzja została doręczona skarżącemu 4 listopada 2024 r. W dniu 9 grudnia 2024 r. (data złożenia do Urzędu Gminy K. – 20 listopada 2024 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S.D. w której wskazano, że "pismem z dnia 31.10.2024 Wójt Gminy [...] odmówił odpowiedzi na stawiane pytania publiczne". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2 powołanego wyżej przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jak wynika z akt sprawy skarżący zwrócił się do Wójta Gminy [...] z wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Po ich rozpoznaniu Wójt decyzją z 31 października 2024 r. odmówił udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych. Decyzja ta wydana został na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, która to ustawa w sposób kompleksowy reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej. Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej (...) przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Jak stanowi art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a., z tym, że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni. Z treści skargi wynika, że skarżący przedmiotem zaskarżenia uczynił decyzję Wójta z 31 października 2024 r., tj. organu, który wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej jako organ I instancji. Skarżącemu przysługiwało zatem prawo do złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (jako organu II instancji), o czym został prawidłowo pouczony. Zamiast tego skarżący złożył skargę do WSA w Rzeszowie. Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił rozstrzygnięcie organu I instancji. Nie wyczerpał zatem środków zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a., co w konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. czyni jego skargę niedopuszczalną i jako taka podlega ona odrzuceniu. W tym stanie rzeczy tut. Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu, Sąd mając na względzie treść art. 222 P.p.s.a. odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.