II SA/Rz 157/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. dotyczącą rozgraniczenia działek, - postanawia – 1. zwolnić skarżącą od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić adwokata. II SA/Rz 157/08 Uzasadnienie A. B. w swym podaniu PPF., kierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Złożony wniosek dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 157/08, wszczętej ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Swoje żądanie strona uzasadniła ciężką sytuacją majątkową i osobistą. Strona nie jest w stanie poradzić sobie ze sprawą m.in. ze względu na swój wiek oraz choroby. Sprawa o podanej wyżej sygnaturze nie została przed WSA w Rzeszowie zakończona. Na obecnym etapie postępowania, strona zobowiązana jest do pokrycia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Stwierdzono, co następuje: W rozpoznawanej sprawie wniosek strony skarżącej obejmuje ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wobec tak sformułowanego żądania, należy rozważyć czy strona spełnia przesłanki uprawniające do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Tymi kosztami są koszty sądowe, czyli opłaty i wydatki sądowe oraz koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika (tj. radcy prawnego, adwokata, rzecznika patentowego, doradcy podatkowego). Podane przez stronę składniki majątku jak również uzyskiwane dochody potwierdzają wykazanie przesłanek otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). A. B. otrzymuje stałe dochody w wysokości netto 847 zł. Zamieszkuje samotnie w domu o pow. 48m². Wnioskodawczyni z racji podeszłego wieku i choroby zmuszona jest pokrywać znaczne koszty zakupu lekarstw i leczenia. Na bieżące koszty utrzymania strona wydatkuje w skali miesiąca kwotę ok. 680 zł. Poza tym, A. B. ponosi koszty dojazdu do lekarzy, co przy stanie dochodów ma istotny wpływ na jej możliwości finansowe. Oświadczenie skarżącej o stanie jej zdrowia i bieżących wydatków potwierdzają załączone do skargi kserokopie rachunków za zakup lekarstw oraz zaświadczeń o przebytych chorobach. Wnioskodawczyni własnym staraniem nie ma najmniejszych szans na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministarcyjnego. Okoliczności, w jakich żyje skarżąca niewątpliwie odpowiadają przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. Kwota, jaka pozostaje A. B. po uiszczeniu niezbędnych wydatków nie wystarczyłaby jej na uiszczenie nawet części wpisu należnego z tytułu wniesienia skargi do WSA. Wiek i choroba skarżącej nie pozwala przypuszczać, aby była ona w stanie w przyszłości znacząco poprawić swe warunki bytowe (np. poprzez zatrudnienie). Odmowa przyznania prawa pomocy w sytuacji, w jakiej znajduje się wnioskodawczyni uniemożliwiłoby jej doprowadzenie do skontrolowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z tego powodu, Sąd zobowiązany jest rozpatrzyć wniosek strony zgodnie z jej żądaniem na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jednocześnie należy w tym miejscu wyjaśnić, iż niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa. Stanowi ono dopiero podstawę do udzielenia wyznaczonemu przez Radę Adwokacką adwokatowi umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 244 § 2 P.p.s.a.). Umocowanie powinno wynikać z udzielonego mu przez stronę skarżącą pełnomocnictwa. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.