II SA/Rz 157/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych ewidencyjnych działki - postanawia – przyznać prawo pomocy i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. Sygn. II SA/Rz 157/18 U Z A S A D N I E N I E W rozpoznawanej sprawie Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych , argumentując, że jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej, od 1985 r. jest bezrobotny i nie ma żadnych środków do życia. Pozostaje "na łasce ludzi", wegetując w warunkach urągających ludzkiej godności. Jest właścicielem domu o powierzchni 127 m² o wartość 1000 zł. oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,72 ha o wartości 5000 zł (pastwisko). Wezwany na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., do złożenia dodatkowego oświadczenia o swoim stanie majątkowym wyjaśnił, że nie uzyskuje dochodów, nie pobiera dotacji z ARiMR, nie korzysta z opieki zdrowotnej, w domu nie ma gazu, prądu, bieżącej wody, kanalizacji, telefonu. Załączył decyzje GOPS o udzieleniu pomocy w postaci zasiłku celowego. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Analiza wniosku PPF prowadzi do konkluzji, że Skarżący spełnia przesłanki do zastosowania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści formularza i dodatkowych informacji udzielonych przez Skarżącego, w tym przesłanych materiałów poglądowych wynika, że Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), a to stanowi o przesłankach częściowego przyznania w sprawie prawa pomocy. Skarżący funkcjonuje tylko dzięki wsparciu innych, dlatego w takich okolicznościach uznano, że dofinansowanie ze środków Skarbu Państwa jest konieczne, bowiem w przeciwnym wypadku nie mogłaby ona bronić swoich praw na drodze sądowej. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.