II SA/Rz 1570/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie: WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym odwołania S. Z. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1570/15 odmawiającego sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 15 czerwca 2016r. w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty wynagrodzenia - postanawia – oddalić odwołanie. Skarżący S. Z. złożył (w dniu 21 czerwca 2016 r.) wniosek o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2016 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty wynagrodzenia. Wskazał na potrzebę sprostowania przedmiotu tej rozprawy, którym - w ocenie strony - winno być stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji z dnia [...] września 2015 r. Nadto skarżący wniósł o wykreślenie z protokołu rozprawy zdania o treści: "W jego ocenie, koszty wynagrodzenia pracownika w okresie jego choroby powinien ponosić Zakład Ubezpieczeń Społecznych a nie pracodawca będący osobą fizyczną". Skarżący zawnioskował także o uzupełnienie protokołu rozprawy o zgłaszane przez niego w czasie jej trwania szczegółowo opisane w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. wnioski (w liczbie sześciu) dotyczące kwestii merytorycznych sprawy. Zdaniem strony, przedmiotowy protokół nie odzwierciedla przebiegu rozprawy. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2016 r. Przewodniczący składu orzekającego odmówił sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy. W uzasadnieniu podniósł, że protokół rozprawy stanowi skrótowe ujęcie jej przebiegu i z tej przyczyny nie musi odzwierciedlać wszystkich oświadczeń i twierdzeń stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu, a winien jedynie zawierać najistotniejsze fragmenty ich wypowiedzi. Przewodniczący podkreślił ponadto, że protokół rozprawy jako dokument urzędowy stanowi dowód określonego w nim przebiegu postępowania. W ustawowym terminie S. Z. złożył odwołanie od wskazanego wyżej zarządzenia. Podniósł, że sprawa, której dotyczy zaskarżona decyzja mieści się w przedmiotowym zakresie kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, a to z mocy art. 1 i art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a. Zaznaczył, że sędziowie nie mogą się uchylać od kontroli spraw, do której zostali powołani, a kwestionowana przez niego decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odwołanie strony nie może podlegać uwzględnieniu. Brak było bowiem podstaw do sprostowania, jak też uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 15 czerwca 2016 r, a złożony środek zaskarżenia nie podnosi żadnych konkretnych zarzutów w tym zakresie. Stanowi on jedynie próbę polemiki z wyrokiem Sądu z dnia 15 czerwca 2016r., która dopuszczalna jest jedynie w formie złożenia skargi kasacyjnej od takiego orzeczenia. Zupełnie niezrozumiały jest zarzut skarżącego dotyczący uchylania się przez Sąd od dokonania kontroli kwestionowanej przez niego decyzji w sytuacji, gdy przecież złożona skarga została rozpoznana i wydany został wyrok kończący postępowanie w pierwszej instancji. Inną rzeczą jest natomiast to, że skarżący nie zgadza się z treścią takiego rozstrzygnięcia jego sprawy, co – jak wyżej wskazano – może znaleźć wyraz w stosownym środku zaskarżenia. Wymagana przez ustawę - P.p.s.a. treść protokołu rozprawy określona została w art. 101 § 1 tego aktu. Stosownie do tego przepisu, protokół taki winien więc zawierać: 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności; 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze; 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wszystkie te wskazane wyżej elementy znajdują się w protokole rozprawy z dnia 15 czerwca 2016 r. Słusznie zatem stwierdził Przewodniczący, że wobec skrótowego charakteru takiego dokumentu nie było zasadne uzupełnienie go o treści wskazane we wniosku strony z dnia 21 czerwca 2016 r., zwłaszcza w sytuacji, gdy kwestie te, a dotyczące meritum sprawy, strona podnosiła już dotychczas w sprawie (w skardze i innych pismach procesowych). Także wskazany w protokole przedmiot sprawy zgodny jest ze stanem faktycznym wynikającym z jej akt administracyjnych. To zaś, że skarżący domagał się stwierdzenia nieważności kwestionowanej przez niego decyzji stanowiło oczywiście wyraz jego uprawnienia co do wskazania kierunku kontroli, dlatego niezasadnym było sprostowanie w tym zakresie. Właściwie także Przewodniczący podniósł, że nie ma podstaw do wykreślania jednego ze zdań protokołu w sytuacji, gdy jest on dokumentem urzędowym i jako taki dowodzi określonego przebiegu postepowania, w tym w zakresie wypowiedzianych przez stronę twierdzeń. Z tych względów orzeczono o oddaleniu odwołania S. Z. od wymienionego wyżej zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 czerwca 2016 r., podstawę czego stanowił art. 103 P.p.s.a. Ubocznie należy podkreślić, że niniejsze uzasadnienie ma charakter wyłącznie informacyjny, gdyż art. 163 § 2 P.p.s.a. nie przewiduje wymogu jego sporządzenia w sytuacji, gdy postanowienie zostaje wydane na posiedzeniu niejawnym i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia; taka sytuacja zachodzi w sprawie, gdyż od postanowienia wydanego przez Sąd na skutek rozpoznania odwołania od zarządzenia Przewodniczącego Składu Orzekającego nie przysługuje stronie dalszy środek odwoławczy.