II SA/Rz 1575/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 30 września 2025 r. nr SKO.404.GG.1162.49.2025 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego - postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia z przedmiotowym środkiem zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2025 r. Sąd przywrócił Skarżącej termin do wniesienia skargi. Równocześnie Skarżąca wezwana została do uiszczenia kwoty 110 zł tytułem wpisu od tej skargi. W zarządzeniu Przewodniczącego II wzywającym do uiszczenia tej opłaty wskazano na konieczność dokonania tej czynności w terminie 7 dni oraz podano, że w razie jej niedopełnienia skarga zostanie odrzucona. Odpis wskazanego zarządzenia doręczony został Skarżącej w dniu 17 grudnia 2025 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru. W dniu 22 grudnia 2025r. Skarżąca uiściła 110 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W takiej sytuacji przewodniczący wzywa składającego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skargę odrzuca się (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności sprawy należało stwierdzić konieczność odrzucenia skargi M. P. Składająca ją nie usunęła bowiem w ustawowym terminie jej braku w zakresie należytego opłacenia przedmiotowego środka zaskarżenia. Jak już wyżej wskazano, doręczenie Stronie odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II dotyczącego uiszczenia kwoty 110 zł tytułem wpisu od skargi nastąpiło dnia 17 grudnia 2025 r., a zatem ostatnim dniem ustawowego (tj. wynikającego z art. 220 § 1 P.p.s.a.) terminu na dokonanie powyższej czynności był 29 grudnia 2025 r., a to wobec regulacji zawartej w art. 83 § 2 P.p.s.a. Zgodnie mianowicie z tym przepisem, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Siedmiodniowy termin na opłacenie skargi przypadał w niniejszej sprawie na 24 grudnia 2025 r., a zatem Wigilię Bożego Narodzenia, dlatego też uległ przesunięciu na 29 grudnia 2025 r., jako następującym po pierwszym i drugim dniu Bożego Narodzenia, po sobocie oraz po niedzieli. W ustawowym terminie skarga została wprawdzie opłacona, jednak tylko częściowo. Uiszczono mianowicie kwotę 100 zł, podczas gdy pełny wpis od skargi wynosi 110 zł, co jasno wynikało z powołanego na wstępie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II. W zaistniałych okolicznościach zasadnym stało się więc odrzucenie złożonej skargi (pkt I) na podstawie art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że opłata, o której mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a. to opłata w pełnej, przewidzianej przez prawodawcę wysokości. Wysokość ta w niniejszej sprawie wynika z brzmienia § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Unormowanie to przewiduje w sprawach, gdzie objęta zaskarżonym aktem należność pieniężna wynosi do 10 000 zł - wpis stosunkowy od skargi w wysokości 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Kwestionowane postanowienie nałożyło na Skarżącą obowiązek zapłaty kwoty 2733,33 zł, a zatem wpis od skargi winien wynosić 110 zł i o taką właśnie opłatę Skarżącą wezwano. Z kolei w pkt II postanowienia orzeczono o zwrocie Skarżącej kwoty 100 zł uiszczonej tytułem częściowego wpisu od skargi, czego podstawę stanowił art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.