II SA/Rz 1575/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującej kwoty wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 30 września 2025 r. nr SKO.404.GG.1162.49.2025 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego - postanawia – odmówić przywrócenia Skarżącej terminu do uiszczenia brakującej części wpisu od skargi. M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia z przedmiotowym środkiem zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2025 r. WSA w Rzeszowie przywrócił Stronie powyższy termin. Następnie, Skarżąca wezwana została do uiszczenia kwoty 110 zł tytułem wpisu od złożonej skargi. Wezwanie to doręczone zostało w dniu 17 grudnia 2025 r., a dnia 22 grudnia 2025 r. Skarżąca uiściła kwotę 100 zł na poczet powyższego. W zaistniałej sytuacji, a zatem wobec faktu, że skargę opłacono tylko częściowo, bowiem uiszczono kwotę 100 zł zamiast kwoty 110 zł, Sąd – postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 r. - odrzucił skargę. Doręczenie Skarżącej odpisu tego orzeczenia (do rąk dorosłego domownika – H. P.) nastąpiło 12 stycznia 2026 r. W dniu 16 stycznia 2026 r. Skarżąca wystąpiła do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującej części wpisu od skargi tj. 10 zł. Wskazała, że niepełne opłacenie środka zaskarżenia nastąpiło z powodu oczywistej omyłki, niekorzystnego zbiegu okoliczności oraz Jej stanu zdrowia. Strona podała, że od dziecka posiada różne niepełnosprawności na dowód czego dołączyła orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (wydane do 8 listopada 2026 r.). Ponadto jest w złej kondycji [...] i ma [....]. Każdorazowy "kontakt" z niniejszą sprawą jest dla Niej stresujący i paraliżuje Jej działania. W urzędzie pocztowym, gdzie chciała opłacić skargę okazało się, że zapomniała okularów, dlatego poprosiła pracownicę poczty o pomoc w dokonaniu płatności, przekazując do jej rąk zarządzenie z Sądu oraz kwotę 200 zł. To właśnie ta pracownica wypełniła dowód wpłaty, zwracając następnie potwierdzenie wpłaty (które dołączono do wniosku), wskazane zarządzenie oraz resztę gotówki. Skarżąca podniosła, że wszystko to włożyła do torebki i udała się do domu bez dokonania sprawdzenia, co było Jej błędem. Zwróciła uwagę, że Sąd też się pomylił wskazując w jednym miejscu uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi, że uiściła 110 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z kolei z art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna też dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie Skarżąca złożyła z zachowaniem terminu z art. 87 § 4 P.p.s.a., bowiem wystąpiła z nim w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia Jej postanowienia o odrzuceniu Jej skargi, z którego dowiedziała się o tym, że nie opłaciła należycie tego środka zaskarżenia. Dokonała też czynności, której uchybienie terminu dotyczy tj. uiściła kwotę 10 zł tytułem brakującej części wpisu od skargi. W ocenie Sądu, Strona nie uprawdopodobniła jednak, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, o którego przywrócenie się ubiega. Z powołanych wyżej przepisów należy wyprowadzić wniosek, że strona winna zachować szczególną staranność przy prowadzeniu własnych spraw, a o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć. Przywrócenie terminu nie jest zaś dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Instytucja przywrócenia terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i dlatego dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem złożonego wniosku. Przedstawione przez Skarżącą okoliczności nie wskazują na to, by nieuiszczenie przez Nią pełnej wymaganej opłaty od skargi było przez Nią niezawinione. Przeciwnie, świadczą one o tym, że Wnioskodawczyni nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, przez co dopuściła się niedbalstwa. To zaś nie może usprawiedliwiać zaniechania z Jej strony. W sytuacji, gdy Skarżąca nie zabrała do urzędu pocztowego okularów i zmuszona była do korzystania z pomocy osoby trzeciej, winna była zaraz po powrocie do domu sprawdzić, czy osoba ta zleconą czynność wykonała należycie. Sama zresztą przyznała, że brak takiego sprawdzenia stanowił Jej błąd. Wnioskodawczyni nie powołała się przy tym na żadną nagłą i niespodziewaną okoliczność, z powodu której niewłaściwie wykonała wezwanie sądowe. Jak bowiem podniosła, różne niepełnosprawności posiada już od 6 roku życia. Nie uprawdopodobniła też, by [...] czy zły stan [....] pojawiły się właśnie w czasie biegu terminu do dokonania wymaganej czynności procesowej. Poza tym, nawet choroba strony nie zawsze musi uzasadniać przyjęcia braku winy, bowiem w przypadku złego stanu zdrowia strona powinna wyręczyć się inną osobą. Jak wskazuje zaś zwrotne potwierdzenie odbioru skierowanego do Skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu Jej skargi, podpisał je dorosły domownik. Ponadto, w pierwszym ze złożonych do tut. Sądu wniosku o przywrócenie terminu (tj. z dnia 5 listopada 2025 r.) Skarżąca podała, że ma jakieś osoby najbliższe. Oczywiście rację ma Skarżąca, że pomyłki są "rzeczą ludzką" i Sąd w swoim postanowieniu z dnia 8 stycznia 2026 r. też się pomylił. Omyłka ta nie miała jednak jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy a zatem rodzaj wydanego rozstrzygnięcia. Nie ulega bowiem wątpliwości, że Skarżąca nienależycie opłaciła skargę, uiszczając wpis od niej w zbyt małej wysokości. W dalszej części uzasadnienia swojego postanowienia Sąd prawidłowo podał już jaką wielkość opłaty sądowej Skarżąca uiściła. Trzeba też zauważyć, że ustawa procesowa tzn. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – co już wyżej zaznaczono – przewiduje, że instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może dotyczyć naprawdę szczególnych okoliczności, które nie pozwoliły stronie na dokonanie określonej czynności procesowej. Takie zaś w sprawie niniejszej nie wystąpiły, co skutkowało koniecznością orzeczenia o odmowie przywrócenia Skarżącej terminu do uiszczenia brakującej kwoty 10 zł tytułem wpisu od skargi. Podstawę orzeczenia stanowił art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.